การวิจัยกึ่งทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้โปรแกรมส่งเสริมคุณภาพชีวิตสตรีวัยหมดระดู ต่อความรู้ ทัศนคติ และการปฏิบัติตนของสตรีวัยหมดระดู กลุ่มตัวอย่างของการวิจัยครั้งนี้ เป็นสตรีที่หมดระดูตามธรรมชาติ อายุไม่เกิน60 ปี ไม่จำกัดระดับการศึกษาและสถานภาพสมรส ซึ่งทำงานที่กองบัญชาการทหารสูงสุดกรุงเทพมหานคร จำนวน 160 คน โดยแบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง จำนวนกลุ่มละ80 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย โปรแกรมส่งเสริมคุณภาพชีวิตสตรีวัยหมดระดู และแบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคลทั่วไป แบบสอบถามเกี่ยวกับความรู้ ทัศนคติและการปฏิบัติตนของสตรีวัยหมดระดู สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ paired t-testและ unpaired t-test ในการทดสอบสมมติฐาน ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มทดลอง มีค่าเฉลี่ยคะแนนในส่วนความรู้ ทัศนคติ และการปฏิบัติตนก่อนและหลังการใช้โปรแกรม แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05)ขณะที่กลุ่มควบคุมมีค่าเฉลี่ยคะแนนในส่วนความรู้ ทัศนคติ และการปฏิบัติตนในการทำแบบสอบถาม ครั้งแรก และครั้งหลัง ไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญ (p > 0.05)ผลเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยคะแนน ครั้งหลังของกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (p < 0.05) การศึกษาผลของการใช้โปรแกรมส่งเสริมคุณภาพชีวิตสตรีวัยหมดระดู แสดงให้เห็นถึงประโยชน์ซึ่งเกิดแก่กลุ่มสตรีวัยหมดระดู จึงเห็นควรพิจารณานำโปรแกรมดังกล่าวเข้าเป็นส่วนหนึ่งในการส่งเสริมสุขภาพสตรีวัยหมดระดู