การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อระดับการปรึกษาพูดคุยระหว่างมารดากับบุตรในครอบครัวไทยโดยระดับการปรึกษาพูดคุยระหว่างมารดากับบุตรนี้ วัดจากการที่มารดาให้คำปรึกษาพูดคุยกับบุตรใน 4 ประเด็นหลัก คือ เรื่องการเรียน การคบเพื่อน การใช้จ่ายเงิน และสุขภาพ ผลการศึกษาพบว่าปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการปรึกษาพูดคุยระหว่างมารดากับบุตรได้แก่ อาชีพของมารดา ระดับการศึกษาของมารดา การทำกิจกรรมในวันหยุดร่วมกัน ความสัมพันธ์ฝโดยทั่วไประหว่างมารดากับบุตร และความสัมพันธ์ระหว่างตัวมารดากับมารดาของตนเอง โดยความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระและตัวแปรตามดังกล่าวเป็นไปตามสมมติฐานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 เมื่อนำตัวแปรด้านอายุของมารดามาใช้เป็นตัวแปรควบคุมและวิเคราะห์ร่วมกับคุณลักษณะทางประชากร เศรษฐกิจและสังคม และปัจจัยอื่น ๆ กับการศึกษาพูดคุยระหว่างมารดากับบุตร ปรากฏว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการปรึกษาพูดคุยระหว่างมารดากับบุตรที่ยังคงมีความสัมพันธ์กัน โดยเป็นไปตามสมมติฐานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05ได้แก่ อาชีพของมารดา ระดับการศึกษาของมารดา และความสัมพันธ์โดยทั่วไประหว่างมารดากับบุตร