วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือ ศึกษาต้นทุนที่มีประสิทธิผลในคนไข้ที่ป่วยเป็นด้วยกลุ่มโรคที่ต้องทำการรักษาด้วยการปลูกถ่ายไขกระดูกหรือวิธีอื่นภายใต้ระบบประกันสังคมในประเทศไทย ในช่วงเวลาปี 2540 - 2544 โดยศึกษาจากมุมมองของผู้ให้บริการผู้รับบริการและผู้จ่ายเงิน ผลการศึกษาพบว่า 1) ต้นทุนที่มีประสิทธิผลในคนไข้ที่ป่วยในกลุ่มโรคดังกล่าวและได้รับการปลูกถ่ายไขกระดูกโดยมีความน่าจะเป็นจะมีชีวิตยืนยาว (life expectancy)เท่ากับ 40 ปี พบว่า ต้นทุนที่มีประสิทธิผลของผู้จ่ายเงินมีค่ามากกว่าผลรวมของต้นทุนที่มีประสิทธิผลของผู้ให้บริการและผู้รับบริการ แต่ในคนไข้ที่ไม่ได้รับการปลูกถ่ายไขกระดูกหรือทำการรักษาด้วยวิธีอื่น จะพบว่า ผู้ให้บริการมีต้นทุนที่มีประสิทธิผลมากกว่าผู้จ่ายเงินประมาณร้อยละ 30 และพบว่าผู้รับบริการมีต้นทุนที่มีประสิทธิผลเพิ่มขึ้นทั้งนี้ทั้งนั้นเพราะว่า ต้นทุนเพิ่มขึ้นจากผู้บริจาคไขกระดูกที่เป็นญาติของผู้ป่วยและต้นทุนค่าใช้จ่ายจากคนที่ช่วยดูแลผู้ป่วย 2) ต้นทุนที่มีประสิทธิผลที่เพิ่มขึ้น ในการปลูกถ่ายไขกระดูกเพิ่มเติมจากการรักษาด้วยวิธีอื่น จากมุมมองของผู้ให้บริการเพิ่มขึ้นร้อยละ 66 ในขณะที่สำหรับผู้จ่ายเงินเพิ่มขึ้นร้อยละ 92ส่วนผู้รับบริการเพิ่มขึ้นร้อยละ 37 ต่อ 1 life saved, number of year of lifesaved และ QALY's ที่เพิ่มขึ้น เมื่อวิเคราะห์ความอ่อนไหวจากความน่าจะเป็นจะมีชีวิตยืนยาว หากผู้รับบริการมีความน่าจะเป็นจะมีชีวิตยืนยาวต่างกัน ต้นทุนที่มีประสิทธิผลของการปลูกถ่ายไขกระดูกจะมากกว่าการรักษาโดยวิธีอื่นเสมอ แต่ถ้าผู้ป่วยมีอายุมากขึ้นอัตราส่วนของความแตกต่างระหว่างการรักษา 2 แบบจะลดน้อยลง แต่จากความเห็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเชื่อว่า ผู้ป่วยที่ทำการรักษาด้วยการปลูกถ่ายไขกระดูกจะมีความน่าจะเป็นจะมีชีวิตยืนยาวกว่าผู้ป่วยที่รักษาด้วยวิธีการอื่น ซึ่งถ้าเป็นเช่นนี้แสดงให้เห็นว่าผู้ป่วยที่ทำการรักษาด้วยการปลูกถ่ายไขกระดูกมีความน่าจะเป็นจะมีชีวิตยืนยาวเพิ่มอีก40 ปี เมื่อเทียบกับผู้ป่วยที่ทำการรักษาด้วยวิธีอื่น ซึ่งมีความน่าจะเป็นจะมีชีวิตยืนยาวเพิ่มขึ้นอีกไม่ถึง 40 ปี ความได้เปรียบของอัตราส่วนความแตกต่างจะลดลงและอาจไม่ได้เปรียบอีกต่อไป ซึ่งขณะนี้ยังไม่มีตัวเลขที่จะยืนยันแน่ชัดว่าความน่าจะเป็นจะมีชีวิตยืนยาวของผู้ป่วยที่ทำการรักษาด้วยวิธีการปลูกถ่ายไขกระดูกและวิธีการอื่นวิธีการใดจะให้ผลของความน่าจะเป็นจะมีชีวิตยืนยาวมากกว่ากัน โดยยังไม่มีการยืนยันด้วยหลักฐานเชิงประจักษ์ นัยที่มีต่อนโยบายคือ ถ้ากองทุนประกันสังคมยังมีนโยบายให้เงินสนับสนุนในวิธีการรักษาด้วยการปลูกถ่ายไขกระดูก ควรจะต้องมีการพิจารณาในประเด็นการให้ผู้รับบริการมีส่วนรับผิดชอบค่าใช้จ่ายคงที่จำนวนหนึ่งเมื่อมาใช้บริการ (Co-payment) เนื่องจากต้นทุนที่มีประสิทธิผลของวิธีการรักษาด้วยการปลูกถ่ายไขกระดูกจะสูงกว่าวิธีการอื่นโดยตลอด ยกเว้นในกรณีที่ความน่าจะเป็นจะมีชีวิตยืนยาวของการปลูกถ่ายไขกระดูกและวิธีการรักษาอื่นเป็นไปตามความคาดหวังของแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเมื่อนั้นการได้เปรียบของการปลูกถ่ายไขกระดูกในเชิงต้นทุนจะมากกว่า