การวิจัยเรื่องปัจจัยที่มีอิทธิพลทำให้ผู้หญิงเป็นหญิงรักหญิงในกรุงเทพมหานครมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัย สาเหตุและอิทธิพลที่ทำให้ผู้หญิงเป็นหญิงรักหญิงศึกษาความคิดเห็นของหญิงรักหญิงที่มีต่อตนเองและสังคม และศึกษาแนวโน้มเกี่ยวกับหญิงรักหญิงในประเทศไทย การวิจัยเรื่องนี้ได้ใช้แนวคิดทฤษฎีรักร่วมเพศ ครอบครัวการขัดเกลาทางสังคม บทบาททางเพศ การเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรม อัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม วัฒนธรรมย่อย ทฤษฎีเกี่ยวกับตนเอง ทฤษฎีพัฒนาการทางบุคลิกภาพของอิริคสัน ทฤษฎีการหน้าที่นิยม ทฤษฎีพฤติกรรมเบี่ยงเบน และทฤษฎีตีตรา การวิจัยนี้นำระเบียบวิธีวิจัยทางมานุษยวิทยามาใช้เก็บรวบรวมข้อมูล โดยใช้เทคนิควิจัยการสังเกตอย่างมีส่วนร่วม การสัมภาษณ์ผู้ให้ข่าวสำคัญ การศึกษาสภาพแวดล้อม ข้อมูลเกี่ยวกับประชากร และการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก ผลวิจัยพบว่ามีสมมติฐาน 6 ข้อที่ได้รับการยอมรับ สรุปได้ว่าปัจจัยที่มีอิทธิพลทำให้ผู้หญิงเป็นหญิงรักหญิงคือ ครอบครัว เพื่อน โรงเรียน สื่อมวลชนการมองตนเอง และทัศนคติต่อพฤติกรรมของหญิงรักหญิงในแง่บวก นอกจากนี้ผลวิจัยยังแสดงอีกว่าแนวโน้มจำนวนหญิงรักหญิงจะเพิ่มขึ้นอีกมาก และจะเปิดเผยตนเองมากยิ่งขึ้นในสังคมไทย