ข้อมูลเครดิต เป็นข้อมูลที่มีความสำคัญต่อระบบการใช้เครดิตแทนเงินสดในระบบเศรษฐกิจเป็นอย่างมาก และหากข้อมูลเครดิตไม่มีความถูกต้อง ไม่มีความทันสมัยอาจส่งผลกระทบต่อการพิจารณาการให้เครดิตแก่ผู้ขอรับเครดิต และวินัยการใช้เครดิตซึ่งหากมีการให้เครดิต หรือการใช้เครดิตที่ไม่เหมาะสม จะทำให้เกิดผลกระทบต่อภาพรวมในระบบเศรษฐกิจได้ ดังนั้นเพื่อให้เกิดข้อมูลเครดิตที่มีความถูกต้อง ทันสมัยและต้องให้ความคุ้มครองในความเป็นส่วนตัวของเจ้าของข้อมูลไปพร้อมกันด้วย จึงทำให้เกิดแนวความคิดในการจัดให้มีหน่วยงานที่มีบทบาทในการดำเนินการจัดการบริหาร และเห็บรวบรวมข้อมูลเครดิตขึ้นมาในประเทศไทย ดังนั้น จึงได้ดำเนินการตราพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต พ.ศ.2545 ขึ้นมาเพื่อเป็นการรองรับหน่วยงานดังกล่าวให้มีอำนาจ และหน้าที่ในการนำเอาข้อมูลเครดิตซึ่งเป็นข้อมูลของบุคคลต่างๆ ที่เข้ามาเกี่ยวข้องในระบบเครดิตมาบริหารจัดการเพื่อก่อให้เกิดผลดีต่อระบบเศรษฐกิจในภาพรวมอาทิเช่น การลดปัญหาหนี้เสีย เป็นต้น จากการศึกษาพบว่ามีปัญหาในการบังคับใช้พระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต พ.ศ.2545 ทั้งในปัญหาในทางกฎหมาย อาทิเช่น ปัญหาความรับผิดของผู้บริหารสถาบันการเงินซึ่งอยู่ในฐานะสมาชิกของบริษัทข้อมูลเครดิต ผู้บริหารบริษัทข้อมูลเครดิตและผู้บริหารนิติบุคคลผู้ใช้ข้อมูล ปัญหาขอบเขตการให้ความยินยอมให้เปิดเผยข้อมูลเครดิต ปัญหากรรมสิทธิ์ในข้อมูลเครดิต ปัญหาความเคร่งครัดในหลักการให้ความคุ้มครองแก่เจ้าของข้อมูล นอกจากนั้นยังมีปัญหาในเชิงการบริหารจัดการของบริษัทข้อมูลเครดิต อาทิเช่น ปัญหาที่เกิดจากความเคร่งครัดในการควบคุมภายใต้พระราชบัญญัตินี้ ปัญหาในด้านภาระค่าใช้จ่ายของธุรกิจข้อมูลเครดิตอันเกิดมาจากบทบัญญัติที่มีความรัดกุมเกิดความจำเป็น ทั้งนี้ ผู้เขียนได้สรุปผลการศึกษาและวิจัยเกี่ยวกับปัญหาต่างๆ ข้างต้นที่เกิดขึ้นกับดำเนินการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิตภายใต้พระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต พ.ศ.2545 โดยได้ทำการวิเคราะห์พระราชบัญญัติฉบับดังกล่าว พร้อมทั้งเสนอแนะแนวทางที่ควรจะเป็นในการแก้ไขปัญหาดังกล่าวด้วย