วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะพึงประสงค์ทางกายภาพของถนนคนเดิน, ประเภทของกิจกรรม และลักษณะพฤติกรรมเฉพาะของกิจกรรมในถนนคนเดินเพื่อนำไปสู่แนวทางการพัฒนาถนนคนเดิน กรณีศึกษาถนนท่าแพ จังหวัดเชียงใหม่ โดยการศึกษาแบ่งออกเป็น 3 ส่วนคือ ส่วนที่ 1 : เป็นการสำรวจความคิดเห็นของผู้มาใช้ถนนในลักษณะของแบบสอบถาม ส่วนที่ 2 : เป็นการค้นคว้าหลักการและทฤษฎีสากลต่างๆตั้งแต่ช่วง ค.ศ.1965-ค.ศ.2003 ส่วนที่ 3 : เป็นการรวมผลการศึกษา 2 ส่วนแรกเข้าด้วยกัน เพื่อหาข้อสรุปและข้อเสนอแนะ ผลการศึกษาพบว่า ความคิดเห็นของผู้ใช้ถนนให้ความสำคัญกับเรื่องกิจกรรมและการใช้พื้นที่มากกว่าเรื่องความงามและการรับรู้ โดยความสำคัญลำดับแรกเป็นเรื่องของกิจกรรมภายในถนนที่ตรงกับความต้องการของผู้ใช้ ลำดับที่สองเป็นเรื่องของสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม ได้แก่ ความปลอดภัย และความสบายในการใช้งาน ลำดับที่สามเป็นเรื่องของคุณภาพความงามทางสายตา นอกจากนี้ยังพบว่าการบริหารจัดการเป็นส่วนสำคัญของการปิดถนนคนเดิน เนื่องจากปัญหาต่างๆ ที่พบไม่เพียงเกิดจากรูปแบบกิจกรรมและการออกแบบ แต่เกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการอยู่มาก การบริหารจัดการในที่นี้ ได้แก่ การรักษาความสะอาด, การจัดระเบียบการใช้พื้นที่, การรักษาความปลอดภัย, การเข้าถึงพื้นที่, การจัดการเส้นทางจราจร ข้อเสนอแนะสำหรับถนนท่าแพเมื่อศึกษาจากความคิดเห็นผนวกกับหลักการและทฤษฎีสากลแล้ว พบว่าหากจะปิดถนนท่าแพเป็นถนนคนเดินในระยะยาว ควรจะพิจารณาประเด็นเพิ่มใน 3 ส่วนคือ 1.ส่วนป้องกัน ได้แก่ การสนับสนุนให้เกิดความปลอดภัยในการใช้พื้นที่2.ส่วนที่เอื้อต่อการเกิดพฤติกรรมหลากหลายทั้ง การเดิน, การยืนและพักผ่อน, การนั่ง,การมองและการสังสรรค์ 3.ส่วนของการปรับสภาพแวดล้อมให้เหมาะสมกับความเพลิดเพลินได้แก่ การเพิ่มพื้นที่เปิดโล่ง, การจัดพื้นที่ให้มีร่มเงา และความงามทางสายตา