โครงการบ้านจัดสรรสวัสดิการข้าราชการบำนาญที่นครหลวงเวียงจันทน์ ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ดำเนินการก่อสร้างในปี พ.ศ.2537-2539มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นสวัสดิการข้าราชการบำนาญผู้มีคุณความดีต่อประเทศชาติในช่วงการทำการปฏิวัติชาติเพื่อเปลี่ยนแปลงการปกครองปี พ.ศ.2518 เป็นโครงการนำร่องโครงการแรกที่เป็นบ้านจัดสรรสวัสดิการใน สปป.ลาว การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประเมินผลโครงการ โดยประเมินผลการดำเนินงานด้านกายภาพและด้านการเงินของโครงการเปรียบเทียบกับแผนที่ได้วางไว้ศึกษากลุ่มบ้านจัดสรร 4 แห่งแบบสำมะโนประชากรจำนวน 160 หลัง ด้วยการสำรวจบันทึกถ่ายภาพและการสังเกต การแจกแบบสอบถามผู้อยู่อาศัย การศึกษาเชิงลึกโดยมีตัวอย่าง 20 หลังคาเรือน โดยสัมภาษณ์และร่างผังแบบอาคารที่พักอาศัย และการสัมภาษณ์นักวิชาการผู้เชี่ยวชาญที่เกี่ยวข้อง การวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วยการวิเคราะห์ข้อมูลจากแบบสอบถาม นำประกอบกับการวิเคราะห์ข้อมูลในเชิงคุณภาพ ผลของการวิจัยสรุปได้ดังนี้ (1) ด้านการดำเนินงานทางกายภาพไม่ประสบผลสำเร็จเท่าที่ควร ลักษณะทางกายภาพโดยรวมของผังรวมโครงการไม่เอื้อแก่การเป็นชุมชนที่มีคุณภาพ ไม่ประสบผลสำเร็จในการสร้างสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานให้โครงการเช่น 3 ใน4 แห่ง มีปัญหาขาดระบบน้ำประปา ถนนในโครงการยังใช้งานไม่ดี และแบบบ้านยังมีหลายส่วนที่ต้องได้รับการปรับปรุงให้สอดคล้องกับวิถีชีวิตของผู้อยู่อาศัย เช่นห้องรับแขกมีขนาดเล็ก ห้องนอนมีขนาดเล็ก จำนวนห้องน้ำไม่เพียงพอ และที่ตั้งของห้องครัวไม่เหมาะสม (2) ด้านการดำเนินงานด้านการเงินสามารถทำได้ตามวัตถุประสงค์ในส่วนงบประมาณการก่อสร้างซึ่งสามารถสร้างบ้านได้ตามจำนวนที่กำหนด แต่การดำเนินการทำสัญญาซื้อ-ขายเพื่อเก็บเงินคืนทำได้ไม่ตรงตามแผนการคือทำสัญญาซื้อ-ขายได้เพียง 84 คน คิดเป็นร้อยละ 52.0 ยังไม่สามารถทำสัญญาซื้อ-ขายจำนวน76 คน คิดเป็นร้อยละ 48.0 เนื่องจากผู้อยู่อาศัยไม่มีวินัยทางการเงิน หน่วยงานรัฐที่รับผิดชอบละเลยหน้าที่ไม่เร่งติดตาม จากผลการวิจัยทั้งหมดจึงสรุปได้ว่าโดยภาพรวมโครงการนี้ทำได้ตรงตามวัตถุประสงค์ของโครงการและสอดคล้องกับนโยบายพัฒนาที่อยู่อาศัยโดยรวมของรัฐบาลแม้ว่าเมื่อพิจารณาด้านการลงทุนโครงการฯแล้ว จะไม่มีความคุ้มค่าในด้านการเงินแต่มีความคุ้มค่าในด้านจิตใจทั้งภาครัฐบาล และข้าราชการบำนาญ สำหรับการทำโครงการในอนาคตมีข้อเสนอแนะว่าไม่ควรทำต่อในรูปแบบเดิม และควรมีการปรับปรุงหลายด้านทั้งในระดับนโยบายในการจัดสวัสดิการ ขั้นตอนการดำเนินโครงการ โครงสร้างองค์กรที่รับผิดชอบและที่สำคัญคือ ความพร้อมด้านเงินลงทุนของรัฐบาล