งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบฐานะทางเศรษฐกิจและสังคมระหว่างลูกค้าผู้มาใช้บริการที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ และศูนย์การประชุมและแสดงสินค้านานาชาติ อิมแพค เมืองทองธานี รวมทั้งศึกษาเขตการให้บริการของศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์กับศูนย์การประชุมและแสดงสินค้านานาชาติ อิมแพค เมืองทองธานี ในฐานะที่เป็นแหล่งกลาง โดยใช้การวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) ผู้วิจัยได้สุ่มกลุ่มตัวอย่างผู้มาใช้บริการที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์กับศูนย์การประชุมและแสดงสินค้านานาชาติ อิมแพค เมืองทองธานี ด้วยการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญจากผู้มาใช้บริการงานแสดงที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ จำนวน 3 งาน ๆ ละ 200 ราย รวม 600 ราย และจากผู้มาใช้บริการที่ศูนย์การประชุมและแสดงสินค้านานาชาติ อิมแพค เมืองทองธานี จำนวน3 งาน ๆ ละ 200 ราย รวม 600 ราย คิดเป็นทั้งสิ้น 1,200 ราย โดยใช้แบบสอบถามเกี่ยวกับลักษณะทางประชากร ด้านสังคม ด้านเศรษฐกิจและข้อมูลเกี่ยวกับการเดินทางและระยะทาง ผู้วิจัยได้ใช้วิธีการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการจัดหมวดหมู่ แจกแจงความถี่ และนำมาวิเคราะห์ค่าทางสถิติด้วยไคสแควร์ พร้อมทั้ง จัดทำแผนที่แสดงการกระจายตัวของการมาใช้บริการของลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการทั้งสองศูนย์การประชุม ปรากฏว่าผู้มาใช้บริการที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ส่วนใหญ่เดินทางมาจากเขตคลองเตยมากที่สุด ส่วนผู้มาใช้บริการที่ศูนย์การประชุมและแสดงสินค้านานาชาติ อิมแพค เมืองทองธานี เดินทางมาจาก อ.ปากเกร็ด จ.นนทบุรี มากที่สุด ซึ่งสอดคล้องกับทฤษฎีแหล่งกลางที่ว่าผู้บริโภคจะเข้ามารับบริการในแหล่งกลางที่ใกล้เคียงกับภูมิลำเนาของตน นอกจากนี้ ผลการวิเคราะห์ตัวแปรทางด้านประชากร สังคมและเศรษฐกิจของผู้มาใช้บริการของทั้งสองศูนย์การประชุมพบว่ามีความใกล้เคียงกันค่อนข้างมาก และเป็นตัวกำหนดผู้มาใช้บริการที่ศูนย์การประชุมทั้งสองแห่ง ส่วนการวิเคราะห์ตัวแปรในเรื่องการเดินทางและระยะทางของการเดินทางพบว่า ผู้มาใช้บริการส่วนใหญ่มาเพื่อซื้อสินค้าราคาถูก ระยะทางในการเดินทางเฉลี่ยหรือภายในรัศมี 1-25 กิโลเมตร และระยะเวลาในการเดินทางเฉลี่ยอยู่ที่ 15 - 30 นาที