การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการแสวงหาสารนิเทศของอาจารย์สาขาวิชาประวัติศาสตร์ในมหาวิทยาลัยของรัฐและเอกชน ในด้านวัตถุประสงค์ แหล่งสารนิเทศวิธีการสืบค้นสารนิเทศ เนื้อหา ภาษา อายุของสารนิเทศ ปัญหาในการแสวงหาสารนิเทศ และการใช้ประโยชน์จากสารนิเทศในแหล่งสารนิเทศที่แสวงหา ผลการวิจัยพบว่า อาจารย์สาขาวิชาประวัติศาสตร์ในมหาวิทยาลัยของรัฐและเอกชนส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์ในการแสวงหาสารนิเทศเพื่อการสอน แสวงหาจากแหล่งสารนิเทศที่ไม่เป็นทางการคือ การประชุม สัมมนา และแหล่งสารนิเทศที่เป็นทางการ คือ หนังสือและตำรา วิธีการสืบคืนสารนิเทศที่อาจารย์ส่วนใหญ่ใช้ คือ ติดตามรายการอ้างอิงจากเชิงอรรถหรือบรรณานุกรมท้ายเล่มหนังสือ อาจารย์ส่วนใหญ่แสวงหาสารนิเทศที่มีเนื้อหาประวัติศาสตร์ไทยและสังคมและวัฒนธรรม ที่เป็นภาษาไทยและภาษาอังกฤษเท่ากัน อายุของสารนิเทศที่อาจารย์ส่วนใหญ่แสวงหา คือ 1-25 ปี ปัญหาในการแสวงหาสารนิเทศที่อาจารย์ส่วนใหญ่ประสบ คือ ไม่สะดวกที่จะไปใช้แหล่งสารนิเทศที่อยู่ไกล ไม่สามารถติดตามเอกสารในรายการอ้างอิงจากเชิงอรรถหรือบรรณานุกรมท้ายเล่มหนังสือหรือบทความ เนื่องจากห้องสมุดไม่ได้บอกรับ หรือเอกสารส่วนใหญ่อยู่ในต่างประเทศ เนื้อหาสารนิเทศที่ต้องการมีจำนวนน้อย และเสียเวลามาก กว่าจะได้สารนิเทศที่ต้องการ สำหรับการใช้ประโยชน์จากสารนิเทศในแหล่งสารนิเทศที่แสวงหา พบว่า แหล่งสารนิเทศที่ไม่เป็นทางการที่อาจารย์ใช้ประโยชน์ในระดับมาก คือ ทรัพยากรสารนิเทศส่วนตัว และความรู้และประสบการณ์ของตนเอง แหล่งสารนิเทศที่เป็นทางการที่อาจารย์ใช้ประโยชน์ในระดับมากที่สุด คือ หนังสือและตำรา จากสมมติฐานที่กำหนดไว้ 3 ข้อ คือ 1) อาจารย์สาขาวิชาประวัติศาสตร์ในมหาวิทยาลัยของรัฐและเอกชนส่วนใหญ่แสวงหาสารนิเทศจากหนังสือและตำรา สืบค้นสารนิเทศโดยสำรวจจากชั้นหนังสือ และติดตามรายการอ้างอิงจากเชิงอรรถหรือบรรณานุกรมท้ายเล่มหนังสือ 2) ปัญหาที่อาจารย์สาขาวิชาประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ประสบ คือ ไม่สะดวกที่จะไปใช้แหล่งสารนิเทศที่อยู่ไกล และ 3) อาจารย์สาขาวิชาประวัติศาสตร์ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรสารนิเทศส่วนตัว และความรู้และประสบการณ์ของตนเองในระดับมาก สามารถสรุปได้ว่า สอดคล้องกับสมมติฐานที่กำหนดไว้ 2 ข้อ คือ ข้อ 2 และข้อ 3 ส่วนสมมติฐาน ข้อ 1 พบว่า มีทั้งสอดคล้องและไม่สอดคล้องกับสมมติฐาน โดยส่วนที่ไม่สอดคล้องกับสมมติฐาน คือ การสืบค้นสารนิเทศโดยสำรวจจากชั้นหนังสือ ซึ่งผลการวิจัยพบว่าเป็นวิธีการที่อาจารย์ใช้อยู่ในลำดับที่ 4