งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพความเป็นอยู่ และปัญหาที่พักอาศัยที่มีนัยสำคัญต่อระบบการศึกษาของมหาวิทยาลัยที่มี 2 วิทยาเขต โดยการสำรวจทางด้านสภาพที่อยู่อาศัย สภาพสังคมและเศรษฐกิจ การสัมภาษณ์ และการออกแบบสอบถามทัศนคติโดยการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างที่เหมาะสมตามสูตรคำนวณขนาดของกลุ่มตัวอย่างที่พอดีของยามาเน่ จำนวน 392 คน ของนักศึกษาที่พักอาศัยภายนอกโดยรอบทั้ง 2 วิทยาเขต โดยวิธีสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งกลุ่ม ประกอบด้วย นักศึกษาที่เช่าพักอาศัยโดยรอบวิทยาเขตรังสิต225 ตัวอย่าง และนักศึกษาที่เช่าพักอาศัยโดยรอบวิทยาเขตกล้วยน้ำไท 167 ตัวอย่าง ผลการวิจัยพบว่า 1. การจัดการเรียนการสอนของมหาวิทยาลัยที่มี 2 วิทยาเขต โดยแบ่งชั้นปีเรียนระหว่าง 2 วิทยาเขต ทำให้นักศึกษาส่วนหนึ่งที่ต้องเช่าพักอาศัยระหว่างการศึกษาจำเป็นต้องย้ายที่อยู่อาศัยใกล้วิทยาเขตที่เรียนตามชั้นปีนั้น ๆ ต้องปรับตัวเพื่อย้ายไปเรียนและอยู่อีกวิทยาเขตหนึ่ง ทำให้นักศึกษาส่วนหนึ่งประสบปัญหาในด้านความพร้อมในการเปลี่ยนแปลงที่อยู่ใหม่ ประกอบกับความไม่พร้อมด้านที่พักอาศัย และปัจจัยทางด้านความสามารถในการจ่ายค่าที่พักอาศัยของวิทยาเขตในเมืองที่ขาดแคลน และมีอัตราค่าเช่าสูงกว่า เป็นเหตุหนึ่งที่ทำให้นักศึกษาเกิดภาระปัญหาทางด้านค่าใช้จ่ายโดยรวม 2. ที่พักอาศัยเอกชนภายนอกมหาวิทยาลัยทั้ง 2 วิทยาเขต ไม่ได้คำนึงถึงรูปแบบที่พักอาศัย สภาพสังคมและสิ่งแวดล้อมที่เหมาะสมสอดคล้องกับความต้องการของนักศึกษาทั้งทางด้านสิ่งอำนวยความสะดวก ความปลอดภัย และการกำหนดอัตราค่าเช่าให้สอดคล้องกับความสามารถในการจ่ายค่าเช่าของนักศึกษา ทำให้นักศึกษาเหล่านี้ต้องหาที่พักอาศัยที่ห่างไกลสถาบัน และมีปัญหาในด้านการเดินทาง หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ ไม่ได้ส่งผลสนับสนุนการอยู่อาศัยเพื่อการเรียนรู้ ข้อเสนอแนะจากการวิจัย แนวทางแก้ปัญหาเรื่องที่พักอาศัยระหว่างการศึกษาควรมีลักษณะดังนี้คือ 1. สำรวจและจัดบริการรถรับส่งนักศึกษาที่เช่าพักอาศัยภายนอกโดยรอบมหาวิทยาลัย 2. สำรวจจัดทำทะเบียนเพื่อความสะดวกในการจองที่พัก และการหาผู้ร่วมเช่าพักให้แก่นักศึกษา 3. จัดการเรียนแต่ละคณะวิชาให้เรียนที่วิทยาเขตใดวิทยาเขตหนึ่งตลอด 4 ชั้นปี 4. การทบทวนนำโครงการก่อสร้างที่พักอาศัยของมหาวิทยาลัยที่สร้างค้างไว้มาสร้างใหม่ช่วยแก้ปัญหาด้านที่พักอาศัยให้นักศึกษา ยังเป็นการสนับสนุนส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษา และส่งผลโดยตรงต่อการลดจำนวนการพ้นสภาพนักศึกษาระหว่างการศึกษาและนำมาสู่การเพิ่มรายได้โดยรวมของมหาวิทยาลัย