การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา และเปรียบเทียบผลของการฝึกความอ่อนตัว และความแข็งแรงของกล้ามเนื้อที่มีต่อความแม่นยำในการโหม่งลูกฟุตบอล กลุ่มตัวอย่างเป็น นิสิตเพศชาย ระดับปริญญาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา สำนักวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อายุระหว่าง 17-22 ปี จำนวน 40 คนเป็นการสุ่มตัวอย่างโดยใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) กลุ่มตัวอย่างที่ได้รับการทดสอบความแม่นยำในการโหม่งลูกฟุตบอลก่อนเข้าโปรแกรมการฝึก แล้วแบ่งกลุ่มที่มีความสามารถเท่ากันเป็น 4 กลุ่ม ๆ ละ 10 คน กลุ่มที่ 1 โหม่งลูกฟุตบอลเพียงอย่างเดียว กลุ่มที่ 2 ฝึกโหม่งลูกฟุตบอลควบคู่กับการฝึกความอ่อนตัว กลุ่มที่ 3ฝึกโหม่งลูกฟุตบอลควบคู่กับการฝึกความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ กลุ่มที่ 4 ฝึกโหม่งลูกฟุตบอลควบคู่กับการฝึกความอ่อนตัวและความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ ใช้เวลาในการฝึก8 สัปดาห์ ๆ ละ 3 วัน ทำการทดสอบหลังการทดลองสัปดาห์ที่ 2, 4, 6 และ 8 นำผลที่ได้มาวิเคราะห์หาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวแบบวัดซ้ำ ภายในกลุ่ม (One-Way Repeated Measurement) และวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว ระหว่างกลุ่ม (One-Way Analysis of Variance) ถ้าพบความแตกต่างจึงเปรียบเทียบความแตกต่างรายคู่โดยวิธีเชฟเฟ่ (Scheffe') ผลการวิจัยพบว่า 1. ค่าเฉลี่ยของผลคะแนนความแม่นยำในการโหม่งลูกฟุตบอล ภายในกลุ่มทดลองทั้ง4 กลุ่ม หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 มีความแตกต่างกับก่อนการฝึกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ค่าเฉลี่ยของผลคะแนนความแม่นยำในการโหม่งลูกฟุตบอล ระหว่างกลุ่มทดลองทั้ง 4 กลุ่ม หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05