งานวิจัยนี้ศึกษาความสามารถในการกำจัดสีน้ำกากส่า โดยใช้โพลีอะลูมิเนียมคลอไรด์เป็นโคแอกูแลนท์ ร่วมกับวัสดุเหลือทิ้งคือ แกลบเผา ซิลิกาอะลูมินาและเถ้าลอย ที่ผ่านตะแกรงร่อนขนาด 100 และ 200 เมช สำหรับใช้เป็นแกนเกาะในกระบวนการโคแอกูเลชัน ทำการทดลองโดยใช้จาร์เทสโดยใช้อัตราการกวนเร็วที่ 100 รอบต่อนาทีเป็นเวลา 1 นาที อัตราการกวนช้าที่ 20 รอบต่อนาที เป็นเวลา 20 นาที และเวลาในการรวมตะกอน 1 ชั่วโมง น้ำกากส่าที่ใช้ในงานวิจัยนี้มี 2 ประเภทคือ น้ำกากส่าที่ผ่านการบำบัดโดยบ่อบำบัดทางชีวภาพ โดยการเก็บกักในบ่อระยะเวลา 392 วัน ลักษณะสมบัติของน้ำเสียเจือจางด้วยน้ำ 5 เท่า มีค่าพีเอชอยู่ระหว่าง 8.1-8.3 ค่าตะกอนแขวนลอยอยู่ระหว่าง 200-500 มก./ล. ค่าซีโอดีอยู่ระหว่าง 4,600-4,900 มก./ล. และค่าความเข้มสีประมาณ 900-1,200 เอสยู และน้ำกากส่าที่ไม่ผ่านการบำบัดทางชีวภาพ ลักษณะสมบัติของน้ำเสียเจือจางด้วยน้ำ 5 เท่า มีค่าตะกอนแขวนลอยอยู่ระหว่าง 900-1,000มก./ล. ค่าซีโอดีอยู่ระหว่าง 16,000-17,000 มก./ล. ค่าความเข้มสีประมาณ 1,300-1,500เอสยู และปรับค่าพีเอชด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์ ให้มีค่าอยู่ระหว่าง 8.1-8.3 ผลการทดลองโดยใช้น้ำกากส่าที่ผ่านระบบบำบัดทางชีวภาพ พบว่าการใช้ปริมาณโพลีอะลูมิเนียมคลอไรด์ 8 กรัม/ลิตร สามารถกำจัดสีได้ 94.64% มีชั้นตะกอน 85% และกำจัดค่าซีโอดี82.78% เมื่อเปรียบเทียบกับการใช้โพลีอะลูมิเนียมคลอไรด์ ร่วมกับวัสดุเหลือทิ้งที่เหมาะสมคือ การใช้โพลีอะลูมิเนียมคลอไรด์ 8 กรัม/ลิตร ร่วมกับเถ้าลอยขนาด 200เมช ปริมาณ 30 กรัม/ลิตร สามารถกำจัดสีได้ 92.16% มีชั้นตะกอน 40% กำจัดค่าซีโอดี81.35% และเสียค่าใช้จ่าย 86.6 บาท/ลบ.ม.น้ำกากส่า ส่วนผลการศึกษาน้ำกากส่าที่ไม่ผ่านระบบบำบัดทางชีวภาพ พบว่าการใช้ปริมาณโพลีอะลูมิเนียมคลอไรด์ 10 กรัม/ลิตรสามารถกำจัดสีได้ 65.89% มีชั้นตะกอน 42% และกำจัดค่าซีโอดี 29.90% เมื่อเปรียบเทียบกับการใช้โพลีอะลูมิเนียมคลอไรด์ ร่วมกับวัสดุเหลือทิ้งที่เหมาะสมคือ การใช้โพลีอะลูมิเนียมคลอไรด์ 10 กรัม/ลิตร ร่วมกับเถ้าลอยขนาด 200 เมช ปริมาณ 10กรัม/ลิตร สามารถกำจัดสีได้ 60.66 มีชั้นตะกอน 22% กำจัดค่าซีโอดี 25.89% และเสียค่าใช้จ่าย 165.2 บาท/ลบ.ม.น้ำกากส่า