งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาการนำกลับไตรคลอโรเอทธิลีนและโทลูอีน โดยกระบวนการเพอร์เวเพอเรชันเนื่องจากผลของอุณหภูมิ (40-70 องศาเซลเซียส) และอัตราการไหลของสารป้อน (3.3-25.1 ล./ชม.) โดยทำการทดลอง 2 ขั้นตอน ได้แก่ การทดลองการดูดซึมสารละลายอินทรีย์ในยางซิลิโคนเพื่อหาค่าความสามารถของการละลาย และการทดลองแยกไตรคลอโรเอทธิลีนและโทลูอีนด้วยกระบวนการเพอร์เวเพอเรชันขนาดชุดทดสอบและเยื่อแผ่นซิลิโคนแบบท่อ เพื่อศึกษาประสิทธิภาพการแยกฟลักซ์ของเพอร์มิเอท ความสามารถในการซึมผ่าน ความสามารถของการเลือก และค่าดัชนีการแยกของกระบวนการเพอร์เวเพอเรชันซึ่งใช้เพื่อหาสภาวะที่เหมาะสมของระบบ โดยแบบจำลองการละลาย-การแพร่ จากผลการทดลองดูดซึมสารละลายอินทรีย์ในยางซิลิโคน พบว่าไตรคลอโรเอทธิลีนถูกดูดซึมได้มากกว่าโทลูอีน และจากการทดลองแยกสารละลายไตรคลอโรเอทธิลีนและโทลูอีน พบว่าสามารถแยกได้สูงสุดร้อยละ 98 และ 97 และความสามารถของการซึมผ่านมีค่าสูงสุด7.2 x 10('-9) และ 7.1 x 10('-9) ตร.ม./ชม. สำหรับไตรคลอโรเอทธิลีนและโทลูอีนตามลำดับ ซึ่งมีค่าสูงขึ้นเมื่ออุณหภูมิและอัตราการไหลของสารป้อนสูงขึ้น โดยที่ฟลักซ์ของสารอินทรีย์เพิ่มขึ้นเล็กน้อยอยู่ในช่วง 4-8 กรัม/ตร.ม.-ชม. แต่ฟลักซ์ของน้ำสูงขึ้นอย่างมากประมาณ 2-3 เท่าเมื่ออุณหภูมิของสารป้อนสูงขึ้น ซึ่งมีผลต่อค่าการเลือกที่ได้ลดลง และเมื่อพิจารณาหาสภาวะที่เหมาะสมพบว่า ที่สภาวะการทดลองอุณหภูมิของสารป้อนเท่ากับ 50 องศาเซลเซียส และอัตราไหลของสารป้อนสูงสุดเท่ากับ 25.1 ล./ชม. มีค่าดัชนีการแยกโดยกระบวนการเพอร์เวเพอเรชันสูงที่สุด สรุปได้ว่ากระบวนการเพอร์เวเพอเรชันแยกสารละลายไตรคลอโรเอทธิลีนได้ดีกว่าการแยกสารละลายโทลูอีนเล็กน้อย โดยที่ผลของอุณหภูมิและอัตราการไหลของสารป้อนทำให้ประสิทธิภาพการแยกสูงขึ้น