วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ในการเปรียบเทียบการจัดสมดุลสายการประกอบ2 แบบ ได้แก่ การจัดสมดุลสายการประกอบแบบผลิตภัณฑ์เดียว และการจัดสมดุลสายการประกอบแบบหลายผลิตภัณฑ์ รวมทั้งวิธีการจัดสมดุลสายการประกอบ 2 แบบได้แก่ วิธีCOMSOAL และวิธีปัจจุบันของโรงงานกรณีศึกษาซึ่งผลิตจอแสดงภาพ (Monitor) โดยการนำเทคนิคการจำลองแบบปัญหาด้วยคอมพิวเตอร์มาประยุกต์ใช้ในการวิเคราะห์ผล ในการศึกษาได้ทำการจัดสมดุลสายการประกอบด้วยวิธีการและรูปแบบต่างๆ แล้วทำการจำลองแบบปัญหาด้วยคอมพิวเตอร์ จากนั้นจึงนำผลที่ได้มาวิเคราะห์ผลโดยใช้การออกแบบการทดลองเชิงแฟกทอเรียล ซึ่งปัจจัยที่ใช้ในการทดลอง ได้แก่ วิธีการจัดสมดุลสายการประกอบ รูปแบบการจัดสมดุลสายการประกอบ และความเร็วสายพาน แล้วทำการวัดประสิทธิภาพของระบบในด้านจำนวนสถานีงาน ประสิทธิภาพของสายการผลิต จำนวนผลผลิต และเวลาที่ชิ้นงานอยู่ในระบบ ผลที่ได้จากการจัดสมดุลสายการประกอบพบว่า การจัดสมดุลสายการประกอบแบบหลายผลิตภัณฑ์จะทำให้จำนวนสถานีงานในการผลิตจอแสดงภาพน้อยกว่าการจัดสมดุลสายการประกอบแบบผลิตภัณฑ์เดียว 5 สถานี ซึ่งหมายความว่าจำนวนคนงานที่ใช้น้อยกว่า 5 คน ผลที่ได้จากการออกแบบการทดลองเชิงแฟกทอเรียลพบว่า สำหรับทั้ง 3 สายการประกอบที่ทำการศึกษานั้น วิธีการจัดสมดุลสายการประกอบ และรูปแบบการจัดสมดุลสายการประกอบมีผลต่อทั้งเวลาที่ชิ้นงานอยู่ในระบบ จำนวนผลผลิต และประสิทธิภาพสายการผลิต โดยวิธีCOMSOAL และการจัดสมดุลสายการประกอบแบบหลายผลิตภัณฑ์ทำให้เวลาที่ชิ้นงานอยู่ในระบบน้อยกว่าจำนวนผลผลิตมากกว่า และประสิทธิภาพสายการผลิตสูงกว่า สำหรับปัจจัยความเร็วสายพานจะมีผลต่อเวลาที่ชิ้นงานอยู่ในระบบเพียงอย่างเดียว โดยความเร็วสายพานที่เพิ่มขึ้นทำให้เวลาที่ชิ้นงานอยู่ในระบบลดลง โดยไม่มีผลต่อประสิทธิภาพสายการผลิตและจำนวนการผลิต