วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ นำเสนอการวิเคราะห์ค่าเวลาประวิงของระเบียบวิธีแก้ไขการแย่งเข้าจองช่องสัญญาณจำนวน 5 วิธี สำหรับโพรโทคอลการเข้าถึงตัวกลางในระบบการสื่อสารไร้สายที่มีเวลาประวิงการแพร่กระจายครบรอบสัมพัทธ์ยาว ได้แก่ วิธีการเข้าจองด้วยค่าความน่าจะเป็นแบบค่าคงที่ (CFP) การเข้าจองด้วยค่าความน่าจะเป็นแบบปรับค่าได้ (CAP) การเข้าจองด้วยค่าความน่าจะเป็นที่ปรับค่าได้อย่างเหมาะสมที่สุด(COP) การเลือกจองสล็อตการจองแบบสุ่ม (UNI) และการจำกัดจำนวนผู้ใช้บริการในการเข้าจองสล็อตการจองแบบสุ่ม (UNI+LA) สมรรถนะเชิงเวลาประวิงของแต่ละวิธีได้รับการวิเคราะห์เชิงคณิตศาสตร์อย่างกว้างขวาง นอกจากนี้ยังได้มีการทดสอบโดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์จำลองระบบยืนยันความถูกต้องของผลการวิเคราะห์เชิงคณิตศาสตร์ ผลการทดสอบทั้งที่ได้จากการคำนวณเชิงตัวเลขและการจำลองแสดงให้เห็นว่าระเบียบวิธี COP มีสมรรถนะที่ดีกว่าวิธีอื่น ๆ ในสภาวะที่ทราฟฟิกมีปริมาณน้อยถึงปานกลางในขณะที่สภาพของทราฟฟิกมีปริมาณสูงระเบียบวิธี UNI+LA มีประสิทธิภาพดีขึ้น โดยให้ค่าการประวิงเวลาโดยเฉลี่ยการเข้าใช้ต่ำสุดเมื่อเทียบกับระเบียบวิธีอื่น อย่างไรก็ตามทั้งระเบียบวิธี COP และ UNI+LA อาจจะไม่เหมาะสมในเชิงปฏิบัติเมื่อเทียบกับวิธีCFP และ UNI เพราะวิธีเหล่านี้ต้องการทราบข่าวสารเกี่ยวกับจำนวนผู้ใช้บริการในแต่ละเฟรม