ปฏิสัมพันธ์ระหว่างการขยายตัวแกนคอนกรีตกับการเปลี่ยนรูปของเหล็กปลอกรอบนอกมีผลสำคัญต่อการโอบรัดประสิทธิผลของเสาสี่เหลี่ยมคอนกรีตเสริมเหล็ก การศึกษานี้ได้นำเสนอวิธีการหากำลังของเสาคอนกรีตเสริมเหล็กหน้าตัดสี่เหลี่ยมจัตุรัสซึ่งถูกโอบรัดโดยเหล็กปลอกแบบสี่เหลี่ยมที่มีการจัดเรียงรูปแบบต่าง ๆ โดยพิจารณาอิทธิพลโดยตรงของเฟลกซิบิลิตีของการดัดของเหล็กปลอกและการแปรเปลี่ยนของความเค้นเนื่องจากการโอบรัดในแนวดิ่งซึ่งไม่ได้ถูกพิจารณาโดยตรงในแบบจำลองอื่น ๆ ส่วนใหญ่ที่มีอยู่แนวคิดเกี่ยวกับความสอดคล้องของพื้นที่ถูกใช้เพื่อกำหนดความสอดคล้องของการเปลี่ยนรูปโดยรวมของแกนคอนกรีตและเหล็กปลอกรอบนอก แบบจำลองการโก่งเดาะของเหล็กเสริมตามยาวในเสาคอนกรีตเสริมเหล็กที่เสนอโดย Dhakal (2000) ถูกนำมาใช้ร่วมกับแบบจำลองการโอบรัดที่เสนอเพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างโมเมนต์กับการเปลี่ยนแปลงความโค้งของเสารับแรงกระทำแนวราบแบบวัฏจักร แบบจำลองการโอบรัดที่เสนอได้ถูกผนวกเข้าไปในโปรแกรมไฟไนต์อิลลิเมนต์โดยไม่ได้พิจารณาผลของการโก่งเดาะของเหล็กยืน โปรแกรมที่ปรับปรุงนี้ถูกนำไปใช้ศึกษาพฤติกรรมของเสาและโครงข้อแข็งระนาบคอนกรีตเสริมเหล็กได้ทำการศึกษาประสิทธิภาพของแบบจำลองไฟไนต์อิลลิเมนต์แบบง่ายโดยเปรียบเทียบผลลัพธ์จากโครงข้อแข็งระนาบที่ถูกจำลองด้วยชิ้นส่วนความเค้นระนาบสองมิติกับผลลัพธ์จากการจำลองแบบง่ายซึ่งมีบางส่วนของโครงสร้างใช้ชิ้นส่วนคานอิลาสติกแทน ผลลัพธ์ที่ได้จะถูกตรวจสอบกับผลทดสอบของนักวิจัยอื่น ๆ