การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ.2479 ของประเทศไทย กับกฏหมายราชทัณฑ์ของประเทศญี่ปุ่น และประเทศสหรัฐอเมริกา เรื่องการปฏิบัติและคุ้มครองเด็กติดผู้ต้องขังหญิง และเด็กติดครรภ์มารดา โดยมีจุดมุ่งหมายที่จะแสวงหาแนวทางแก้ไขปรับปรุงพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ.2479 ต่อไป การวิจัยนี้ศึกษาข้อมูลจากอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิเยาวชน ปฏิญญาสากลว่าด้วยความอยู่รอดของเด็ก การปกป้องและการพัฒนาเด็ก รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2540 พระราชบัญญัติราชทัณฑ์พ.ศ.2479 ประมวลกฏหมายวิธีพิจารณาความอาญาประมวลกฏหมายแพ่งและพาณิชย์ และกฏหมายราชทัณฑ์ของประเทศญี่ปุ่น และประเทศสหรัฐอเมริกา การศึกษาวิจัยของวิทยานิพนธ์เรื่องนี้ใช้วิธีการวิจัยทางเอกสาร (Documentary Research) โดยการค้นคว้าจากบทบัญญัติของกฏหมาย วารสาร บทความ และเอกสารที่เกี่ยวข้องทั้งของประเทศไทยและต่างประเทศ และนำข้อมูลจากการวิจัยเอกสารมาจัดรวบรวมให้เป็นระบบ เพื่อทำการวิเคราะห์หาข้อสรุป จากการศึกษาพบว่า ควรมีการบัญญัติเรื่องสิทธิของเด็กติดผู้ต้องขังหญิง และเด็กติดครรภ์มารดา ในส่วนที่เกี่ยวกับการใช้สิทธิของเด็กติดผู้ต้องขังหญิง และเด็กติดครรภ์มารดาเพิ่มเติมลงในพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ.2479 และควรมีกฏหมายเฉพาะในการคุ้มครองเด็กเหล่านี้ โดยมีองค์กรของรัฐทำหน้าที่ช่วยเหลือให้ข้อมูล ให้ความสะดวก ความรวดเร็ว และความเป็นธรรม เพื่อให้การคุ้มครองเด็กติดผู้ต้องขังหญิง และเด็กติดครรภ์มารดามีความเป็นสากล และมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น