วิทยานิพนธ์เรื่องนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษา บทบาทด้านการระงับข้อพิพาททางการค้าระหว่างไทยกับสหรัฐอเมริกาขององค์การการค้าโลก (World Trade Organization:WTO) โดยการศึกษาจะเป็นการวิเคราะห์เปรียบเทียบจากผลลัพธ์กรณีความขัดแย้งทางการค้าต่าง ๆ ระหว่างไทยกับสหรัฐอเมริกาในระดับทวิภาคีและระดับพหุภาคีที่ผ่านเวทีของGATT / WTO อันได้แก่ กรณีพิพาทเรื่องบุหรี่และกุ้งทะเล ระหว่างปี ค.ศ. 1985-1999วัตถุประสงค์ของการศึกษาเพื่อเปรียบเทียบว่า ระหว่างการระงับข้อพิพาทของ WTO กับการแก้ไขปัญหาทางการค้าระดับทวิภาคี วิธีการใดจะเป็นประโยชน์ต่อไทยมากกว่า สำหรับกรอบความคิดที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ ทฤษฎีระบอบและแนวความคิดเรื่องอำนาจและการพึ่งพาอาศัยกัน การศึกษาพบว่า การเจรจาสองฝ่ายเกี่ยวกับกรณีพิพาททางการค้าระหว่างไทยกับสหรัฐอเมริกา ส่วนใหญ่ประโยชน์จะตกแก่สหรัฐอเมริกา ขณะที่การแก้ไขปัญหากรณีพิพาทในระดับพหุภาคี โดยผ่าน GATT / WTO ในกรณีบุหรี่และกุ้งทะเล ทำให้ไทยมีโอกาสที่จะได้รับประโยชน์มากขึ้น เพราะว่า การตัดสินใจของ GATT / WTO ซึ่งมีพื้นฐานมาจากบทบัญญัติ หลักการ และกฏเกณฑ์ ซึ่งเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปของสหรัฐอเมริกา จำเป็นต้องได้รับการปฏิบัติตามจากรัฐสมาชิกทุกรัฐรวมทั้งสหรัฐอเมริกาด้วย