วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

ศึกษาวิเคราะห์ถึงปัญหาหรืออุปสรรคนการดำเนินการขอ การรับรองมาตรฐานความรับผิดชอบทางสังคม 8000 (SA 8000) ของสถานประกอบกิจการเพื่อการส่งออกในประเทศไทย เพราะข้อกำหนดในมาตรฐาน SA 8000 หลายประเด็นมีความไม่สอดคล้องกับพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 พระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 รวมถึงข้อกฎหมายหรือมาตรการที่เกี่ยวกับความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน และมุ่งศึกษาหามาตรการในการแก้ไขปัญหา และเสนอแนะแนวทางในการปรับปรุงกฎหมายแรงงานต่อไป จากการศึกษาพบว่า การที่มาตรฐาน SA 8000 ถูกกำหนดขึ้นโดยประเทศที่พัฒนาแล้ว มาตรฐานขึ้นต่ำจึงสูงเกินกว่าสถานประกอบกิจการในประเทศไทย ซึ่งเป็นประเทศกำลังพัฒนาจะพึงให้แก่ลูกจ้างได้ ทำให้นายจ้าง ลูกจ้าง และบุคคลที่เกี่ยวข้องในสถานประกอบกิจการ ต้องประสบกับปัญหาในการจัดทำมาตรฐานความรับผิดชอบทางสังคม 8000 ไม่ว่าจะเป็นปัญหาในทางปฏิบัติอันเกิดจากความไม่พร้อมของบุคลากร หรือสภาพแวดล้อมในสถานประกิจการ และปัญหาทางกฎหมายที่เกิดจาก ข้อกำหนดความรับผิดชอบทางสังคมในมาตรฐาน SA 8000 เรื่องแรงงานเด็ก แรงงานบังคับ เสรีภาพในการสมาคมและสิทธิในการร่วมเจรจาต่อรอง การลงโทษทางวินัย และชั่วโมงการทำงานล่วงเวลา ไม่สอดคล้องกับกฎหมายแรงงานที่ใช้บังคับอยู่ จึงควรปรับปรุงพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 พระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 และข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความปลอดภัย อาชีวอนามัยและสภาพแวดล้อมในการทำงาน บางประเด็นที่เกี่ยวกับการส่งเสริมการศึกษาของแรงงานซึ่งเป็นเด็กที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี การลดจำนวนชั่วโมงการทำงานล่วงเวลา เป็นต้น ที่สำคัญต้องมีการร่วมมือกันจากทุกส่วนในสังคม ไม่ว่าจะเป็นองค์กรภาครัฐ ภาคธุรกิจหรือเอกชน นายจ้าง ลูกจ้าง หรือบุคคลอื่นที่เกี่ยวข้อง