การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการสื่อสารของเครือข่ายวิทยุสมัครเล่นในภาวะวิกฤต โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ดำเนินการเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก โดยกลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ นักวิทยุสมัครเล่นในอำเภอเมืองจังหวัดขอนแก่น ผลการวิจัยพบว่า 1.นักวิทยุสมัครเล่น มีการสื่อสารเป็นรูปแบบเครือข่าย โดยมีลักษณะเป็นเครือข่ายย่อยซ้อนอยู่ในเครือข่ายใหญ่ การสื่อสารภายในเครือข่ายเป็นการสื่อสารในแนวนอนโดยใช้การสื่อสารแบบสองทาง และแบบกระจายอำนาจ บุคคลที่สื่อสารกันภายในเครือข่ายวิทยุสมัครเล่น ได้แก่ สมาชิก และพันธมิตร การสื่อสารในประเด็นที่ต่างกันจะมีรูปแบบการสื่อสารที่แตกต่างกัน โดยมีสมาคมนักวิทยุสมัครเล่นจังหวัดขอนแก่น และประธานของกลุ่มและชมรมต่างๆ เป็นแกนนำและศูนย์กลางในการกระจายข่าวสารไปยังสมาชิก 2.ประเด็นในการสื่อสารภายในเครือข่าย ได้แก่ ก.การสื่อสารในเรื่องเกี่ยวกับระเบียบราชการและข้อบังคับเกี่ยวกับนักวิทยุสมัครเล่น ข.ความเคลื่อนไหวของนักวิทยุสมัครเล่น ค.กิจกรรมเพื่อสังคม ง.เรื่องส่วนตัว 3.หากวิเคราะห์ตามตัวชี้วัดความสัมพันธ์ในเครือข่ายการสื่อสาร พบว่าเครือข่ายการสื่อสารของนักวิทยุสมัครเล่นเป็นเครือข่ายที่มีการครอบงำต่ำ มีความยืดหยุ่นสูงมีความเท่าเทียมกันในการเข้าถึงข้อมูลข่าวสาร มีความสมดุลย์สูงและเป็นเครือข่ายเปิด 4.เมื่อเกิดภาวะวิกฤต เครือข่ายจะมีการประสานความร่วมมือกับพันธมิตรในการแก้ไขภาวะวิกฤตนั้นๆ โดยรูปแบบการสื่อสารจะแตกต่างกันไปแล้วแต่เหตุการณ์ การสื่อสารในภาวะวิกฤตเป็นการสื่อสารแบบรวมศูนย์ โดยทุกเหตุการณ์ตำรวจจะทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางในการติดต่อสื่อสาร ช่องทางหลัก ได้แก่ การสื่อสารผ่านทางวิทยุคมนาคม ส่วนช่องทางการสื่อสารรอง ได้แก่ โทรศัพท์