การศึกษานี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาถึงผลของการฝัง จี เอ็น อาร์ เอช อะโกนิสต์ เดสโลเรอลิน ใต้ผิวหนังในขนาด 0.5 ถึง 1 มก/กก ต่อระบบสืบพันธุ์สุนัขเพศผู้ ซึ่งใช้สุนัขเพศผู้สุขภาพแข็งแรง จำนวน 10 ตัว แบ่งเป็น 2 กลุ่ม โดยกลุ่มที่ 1 เป็นกลุ่มทดลองจำนวน 8 ตัว จะได้รับการฝังฮอร์โมน ส่วนสุนัขในกลุ่มที่ 2 เป็นกลุ่มควบคุมจำนวน 2 ตัว จะได้รับการฝังวัสดุเช่นเดียวกันแต่ปราศจากฮอร์โมน ระยะเวลาติดตามผลตลอดการศึกษานาน 48 สัปดาห์โดยดูผลก่อนและหลังการฝังฮอร์โมน ภายหลังการฝังฮอร์โมนในช่วง 12 สัปดาห์แรกจะทำการติดตามผลทุก 2 สัปดาห์ และในช่วง 36 สัปดาห์ต่อมาจะทำการติดตามผลทุก 4 สัปดาห์การเปลี่ยนแปลงของระบบสืบพันธุ์ทำการวัดจาก (1) ระดับฮอร์โมน เทสโทสเตอโรนโดยวิธีเคมีลูมิเนสเซนต์ (2) คุณภาพน้ำเชื้อโดยทำการรีดเก็บน้ำเชื้อในส่วนที่ 2 มาตรวจคุณภาพ(3) ขนาดอัณฑะวัดจากเส้นรอบวงผ่านถุงหุ้มอัณฑะและการวัดคำนวณปริมาตรอัณฑะจากเครื่องอุลตร้าซาวน์ (4) ปริมาตรของต่อมลูกหมากคำนวณจากการวัดขนาดโดยเครื่องอุลตร้าซาวน์ผลการศึกษาพบการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจนในสุนัขกลุ่มทดลองแต่ไม่พบในสุนัขกลุ่มควบคุมโดยระดับฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (~iP<0.05~i) ตั้งแต่สัปดาห์ที่ 8 ถึงสัปดาห์ที่ 24 (ค่าเฉลี่ยเปอร์เซ็นต์ลดลง 94.7%) ปริมาตรน้ำเชื้อส่วนที่ 2 ลดลงโดยเฉลี่ย 71.6% ภายในสัปดาห์ที่ 5.2 และจำนวนอสุจิทั้งหมดต่อการหลั่งน้ำเชื้อ ลดลงโดยเฉลี่ย 87.1% ภายในสัปดาห์ที่ 6 หลังการฝังฮอร์โมนและพบว่าไม่สามารถรีดเก็บน้ำเชื้อได้แม้ว่า สุนัขจะมีอาการของการหลั่งน้ำเชื้อตามปกติ โดยเฉลี่ยตั้งแต่สัปดาห์ที่ 7.5 และช่วงระยะเวลาที่ไม่สามารถรีดเก็บน้ำเชื้อได้โดยเฉลี่ยนานประมาณ 28 สัปดาห์ อัณฑะมีขนาดเล็กลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (~iP<0.05~i) โดยผลจากการวัดเส้นรอบวงถุงหุ้มอัณฑะพบว่าขนาดลดลงตั้งแต่สัปดาห์ที่ 6 ถึงสัปดาห์ที่ 32 (ค่าเฉลี่ยเปอร์เซ็นต์ลดลง 22.7%)และปริมาตรอัณฑะลดลงตั้งแต่สัปดาห์ที่ 6 ถึงสัปดาห์ที่ 40 (ค่าเฉลี่ยเปอร์เซ็นต์ลดลง 38.5%)ส่วนปริมาตรต่อมลูกหมากลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (~iP<0.05~i) ตั้งแต่สัปดาห์ที่ 6ถึงสัปดาห์ที่ 32 (ค่าเฉลี่ยเปอร์เซ็นต์ลดลง 50.2%) การเปลี่ยนแปลงของระบบสืบพันธุ์ดังกล่าวสามารถกลับคืนสู่สภาพปกติภายในช่วงเวลาที่ศึกษา