การศึกษาความเป็นพิษของบาราคอลที่สกัดมาจากใบอ่อนสดของต้นขี้เหล็กต่อเซลล์มะเร็งเอ็มบริโอพีสิบเก้าด้วยวิธีทางชีวเคมีและสัณฐานวิทยา การทดสอบความเป็นพิษด้วยวิธีXTT assay พบว่าบาราคอลแสดงความเป็นพิษต่อเซลล์แปรผันตรงตามความเข้มข้นและเวลาในขนาดความเข้มข้นไม่น้อยกว่า 0.8 มิลลิโมลาร์ พบว่าเซลล์ตายประมาณ 95% ภายในเวลา72 ชั่วโมง การทดสอบความเป็นพิษต่อเซลล์ด้วยวิธี trypan blue dye exclusion assayพบว่าบาราคอลที่ความเข้มข้น 0.8 และ 1.0 มิลลิโมลาร์ แสดงความเป็นพิษต่อเซลล์มะเร็งเอ็มบริโอพีสิบเก้า โดยมีจำนวนเซลล์ที่มีชีวิตน้อยกว่ากลุ่มควบคุมประมาณ 63-76%หลังจากเซลล์ได้รับบาราคอลนาน 36-72 ชั่วโมง การเปลี่ยนแปลงทางสัณฐานวิทยาเริ่มสังเกตเห็นหลังจากเซลล์ได้รับบาราคอลที่เข้มข้น 0.8 มิลลิโมลาร์ นานเป็นเวลา 48 ชั่วโมง โดยพบว่ารูปร่างเซลล์จะหดลงเป็นรูปทรงกลมแต่ยังเป็นเซลล์ที่มีชีวิตอยู่ ความเป็นพิษต่อเซลล์หลังจากได้รับบาราคอลที่ความเข้มข้นไม่เกิน 0.8 มิลลิโมลาร์ เป็นเวลา 72 ชั่วโมงพบว่าเซลล์สามารถฟื้นตัวได้ หลังจากเลี้ยงในอาหารที่ปราศจากบาราคอล อย่างไรก็ตามพบว่ายังมีการเปลี่ยนแปลงทางสัณฐานวิทยาโดยเซลล์มีขนาดโตและบวมขึ้น การศึกษารูปแบบการตายของเซลล์ด้วยเทคนิค agarose gel electrophoresis พบว่าบาราคอลเหนี่ยวนำให้เซลล์มะเร็งเอ็มบริโอพีสิบเก้าตายแบบ apoptosis การทดสอบความเป็นพิษของบาราคอลต่อเซลล์ประสาทพีสิบเก้าที่ถูกเปลี่ยนสภาพมาจากเซลล์มะเร็งเอ็มบริโอพีสิบเก้าพบว่าหลังจากเซลล์ได้รับบาราคอลที่ความเข้มข้น 0.8 และ 1.0 มิลลิโมลาร์ เป็นเวลานาน 72 ชั่วโมง พบความเป็นพิษต่อเซลล์ประสาทพีสิบเก้าเล็กน้อย โดยมีจำนวนเซลล์ที่มีชีวิตรอดมากกว่า 74% ด้วยวิธีXTT assay การเปลี่ยนแปลงทางสัณฐานวิทยาของเซลล์ที่มีชีวิตจะพบช่องว่างขนาดใหญ่ในไซโทพลาซึม มีจำนวนและความยาวของใยประสาทลดลง การวิเคราะห์ DNA fragmentationด้วยเทคนิค agarose gel electrophoresis พบ DNA ladders แสดงให้เห็นว่าบาราคอลเหนี่ยวนำให้เซลล์ประสาทพีสิบเก้าตายแบบ apoptosis การศึกษาผลของบาราคอลต่อการทำงานของintracellular soluble AChE และ membrane-bound AChE ที่ความเข้มข้นในช่วง 0.05-1.0มิลลิโมลาร์ พบว่าบาราคอลไม่มีผลยับยั้งสมรรถนะของเอนไซม์ทั้ง 2 รูปแบบตลอดช่วงเวลาที่ทำการทดสอบ