งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายในการศึกษาการวัดอัตราการปลดปล่อยของก๊าซมลพิษทาง อากาศ 3 ชนิด ได้แก่ ก๊าซไนตรัสออกไซด์ คาร์บอนไดออกไซด์ และไดเมธิลซัลไฟด์ ณ ประเทศญี่ปุ่น โดยอาศัยหลักการของ chamber technique ซึ่งพื้นที่ที่ทำการศึกษา สามารถแบ่งได้เป็น พื้นที่เกษตรกรรม (ไร่ข้าวโพด ไร่ข้าวสาลี และไร่ถั่วเหลือง) และเขตพื้นที่ป่าสน จากผลการทดลองพบว่า อัตราการปลดปล่อยของก๊าซไนตรัสออกไซด์ และก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในเขตพื้นที่เกษตรกรรมมีค่ามากกว่าพื้นที่ป่าไม้ ในขณะที่ อัตราการปลดปล่อยของก๊าซไดเมธิลซัลไฟด์จากทั้งสองพื้นที่มีค่าใกล้เคียงกัน นอกจากนี้ผลการศึกษาแสดงให้เห็นชัดว่าอุณหภูมิมีผลกระทบต่ออัตราการปลดปล่อยของ ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และก๊าซไนตรัสออกไซด์ โดยอุณหภูมิที่สูงขึ้นมีผลให้อัตราการ ปลดปล่อยของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในทุกพื้นที่มากขึ้นตามไปด้วย ในส่วนของอัตราการ ปลดปล่อยของก๊าซไนตรัสออกไซด์ในป่าสน อุณหภูมิในช่วง 10-20(+,ฐ)C เท่านั้นที่ส่งผลให้ อัตราการปลดปล่อยมากขึ้น เมื่อพิจารณาผลกระทบของชนิดของปุ๋ยในเขตพื้นที่เกษตรกรรม พบว่า ปุ๋ยคอกมีผลช่วยเร่งอัตราการเกิดของก๊าซไนตรัสออกไซด์ และก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ สำหรับกรณีของการใช้ปุ๋ยเคมี ผลการทดลองพบว่าการใช้ปุ๋ยแอมโมเนียในปริมาณสูงจะทำ ให้กระบวนการผลิตก๊าซไนตรัสออกไซด์เกิดน้อยลง การพรวนดินเป็นอีกหนึ่งปัจจัยสำคัญที่ ส่งผลกระทบต่ออัตราการปลดปล่อยก๊าซมลพิษ กล่าวคือ ก๊าซไนตรัสออกไซด์จะเกิดขึ้นมาก ในดินที่ไม่ผ่านการพรวน แต่สำหรับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์นั้น พื้นที่ที่ผ่านการพรวน จะปลดปล่อยก๊าซออกมาในปริมาณมากกว่าพื้นที่ที่ไม่มีการพรวน สำหรับปัจจัยที่ส่งผลกระทบ ต่อก๊าซไดเมธิลซัลไฟด์นั้นยังไม่สามารถสรุปได้จากงานวิจัยนี้ แต่ผลการทดลองแสดง ให้เห็นถึงจุดที่น่าสนใจว่าความสัมพันธ์ระหว่างก๊าซไนตรัสออกไซด์และก๊าซไดเมธิลซัลไฟด์ มีลักษณะเป็นแบบเส้นตรงทั้งในไร่ข้าวสาลี และเขตพื้นที่ป่าสน