การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาถึงแนวคิด และวิธีการเปรียบเทียบการใช้พลังงานในการก่อสร้างอาคารโบราณสถานแต่ละประเภทในแต่ละยุคสมัย โดยทำการศึกษาโบราณสถานในประเทศไทย ได้แก่ ปราสาทหิน เจดีย์ วิหาร พระอุโบสถและป้อมปราการ อาคารโครงสร้างไม้ล้วน โบราณสถานประเภทคลองและถนน ผลการศึกษา ทำให้ทราบถึงแนวคิดที่ใช้ในการหาค่าดัชนีชี้วัดการใช้พลังงานในการก่อสร้างอาคารโบราณสถาน โดยค่าดัชนีชี้วัดการใช้พลังงานในการก่อสร้างโบราณสถานคือ สัดส่วนของค่าพลังงานทั้งหมดที่ใช้ไปในการก่อสร้างกับค่าการใช้งานของโบราณสถานนั้นและปรับค่าด้วยปัจจัยที่มีผลกระทบ ค่าพลังงานที่ใช้ไปในการก่อสร้างเกิดจากพลังงานที่ใช้ไปในการประกอบกิจกรรมการแปรสภาพวัสดุจากสภาพธรรมชาติมาเป็นวัสดุก่อสร้างการขนส่งวัสดุและการดำเนินการก่อสร้าง ค่าพลังงานที่ใช้ไปในการแปรสภาพวัสดุนำมาจากข้อมูลที่มีการวัดไว้ หรือการเทียบเคียงกับพลังงานที่ใช้ในการดำเนินการประกอบกิจกรรมอื่นๆ ที่คล้ายคลึงกัน พลังงานการขนส่งวัสดุใช้สมการฟิสิกส์คำนวณหา และพลังงานที่ใช้ในการดำเนินการก่อสร้างใช้การเทียบเคียงกับพลังงานที่ใช้ในการประกอบกิจกรรมอื่นๆ ที่มีการศึกษาในปัจจุบันและใช้สมการฟิสิกส์ในการหาค่าพลังงานในการยกวัสดุก่อสร้าง แนวคิดของการหาค่าดัชนีชี้วัดการใช้พลังงานในการก่อสร้างอาคารโบราณสถานที่ได้นี้ นำมาประยุกต์ใช้ในการวิเคราะห์กรณีศึกษาโบราณสถาน 3 ประเภท คือปราสาทศิลาแลง เจดีย์และพระอุโบสถ