การก่อสร้างค้นดินบนชั้นดินเหนียวอ่อนมากในปัจจุบันมีวิธีการก่อสร้างหลากหลายรูปแบบ แต่ละรูปแบบวิธีการมีความเหมาะสมที่แตกต่างกันไป งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการทรุดตัวและเสถียรภาพของคันดินที่ก่อสร้างบนชั้นดินโคลนปากแม่น้ำ ลักษณะชั้นดินประกอบด้วยชั้นดินโคลนลึก 6 ม. มีค่าความชื้น 110-130%และกำลังรับแรงเฉือนเปลี่ยนแปลงตามความลึกมีค่าประมาณ 2.55-8.55 kN/m('2).ถัดมาเป็นชั้นดินเหนียวแข็งปานกลางและดินเหนียวแข็ง โดยคันดินที่ทำการก่อสร้างมีการใช้วัสดุเสริมแรงด้วยแผ่นใยสังเคราะห์ ไม้ไผ่ และเสาเข็มไม้ ซึ่งได้ทำการทดลองก่อสร้างคันดินทดสอบโดยถมสูงขึ้นเป็นขั้นตอนจาก 1 ม., 2 ม. และสิ้นสุดที่ความสูง3 ม. จำนวน 3 พื้นที่ พร้อมทั้งทำการติดตั้งเครื่องมือวัดการทรุดตัว เพื่อเก็บข้อมูลปริมาณการทรุดตัวของคันดินระหว่างทำการก่อสร้างและภายหลังการก่อสร้างแล้วเสร็จนอกจากนั้นยังได้เก็บข้อมูลการเคลื่อนตัวของดินฐานรากบริเวณด้านข้างของคันดินทดสอบเพื่อตรวจสอบการวิบัติของคันดิน การก่อสร้างคันดินบนชั้นดินโคลนโดยวิธีการเสริมแรงด้วยแผ่นใยสังเคราะห์ไม้ไผ่และเสาเข็มไม้ ถึงแม้จะเกิดการวิบัติเนื่องจากเกิดการไหลของดิน แต่ก็เป็นวิธีการที่สามารถก่อสร้างได้และช่วยให้ปริมาณการเคลื่อนตัวของดินลดน้อยลงกว่ากรณีปกติ เนื่องจากพฤติกรรมของคันดินทดสอบจะเกิดการแทนที่ของดินถมลูกรัง(ดินถม)เข้าไปในดินโคลน โดยมีระบบของเสาเข็มไม้ แผ่นใยสังเคราะห์และไม้ไผ่ เป็นระบบที่พยุงให้เกิดเป็นกระเปาะดิน ผลการวิเคราะห์ปริมาณการเคลื่อนตัวในแนวดิ่งระหว่างการก่อสร้าง ณ แนวกึ่งกลางของคันดินมีความสัมพันธ์กับน้ำหนักจากคันดินถม พบว่า~i(+,r)(,i)~i = 0.0041~i(,q)~i('2) + 0.2542(,~iq~i) + 0.0336 เมื่อ~i(+,r)(,i)~i คือปริมาณการทรุดตัว(เมตร) และ ~iq~i คือน้ำหนักคันดิน (กิโลนิวตันต่อตารางเมตร) ผลการศึกษาด้านเสถียรภาพ พบว่าดินฐานรากชั้นดินโคลนที่ไม่คำนึงถึงการเสริมแรงด้วยแผ่นใยสังเคราะห์ ไม้ไผ่และเสาเข็มไม้มีค่าความปลอดภัยของกำลังรับแรงแบกทานและความปลอดภัยเชิงลาดต่ำมาก โดยค่าความปลอดภัยต้านกำลังรับแรงแบกทานมีค่าต่ำสุดเท่ากับ 0.22 มีผลทำให้เกิดการวิบัติการใช้วัสดุเสริมแรงด้านแผ่นใยสังเคราะห์ไม้ไผ่และเสาเข็มไม้ มีผลทำให้เสถียรภาพเชิงลาดหลังจากการเกิดการแทนที่ของดินถมเข้าไปในดินโคลนฐานรากมีค่าสูงขึ้นและสามารถก่อสร้างได้จริง โดยค่าความปลอดภัยของเสถียรภาพที่ความสูง 3 ม. มีค่าประมาณ 1.11