งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์ที่นำเทคนิค SPC ไปประยุกต์ใช้ในการควบคุมกระบวนการผลิตลูกสูบ เพื่อเพิ่มดัชนีค่าความสามารถของเครื่องจักร (C(,p)) และกระบวนการ(C(,pk))และลดความผันแปรในกระบวนทำให้สามารถควบคุมปริมาณของเสียได้ อีกทั้งนำเทคนิค MSAมาวิเคราะห์ความผันแปรในระบบการวัด โดยเน้นศึกษาความผันแปรด้านตำแหน่ง (Bias)และความผันแปรด้านกว้าง (GR&R) เพื่อกำจัดปัจจัยความผันแปรด้านระบบการวัดที่อาจมีผลทำให้ค่าดัชนี C(,p) และ C(,pk) ต่ำกว่ามาตรฐาน 1.33 โดยดัชนีวัดผลการปรับปรุง คือ 1) ระบบการวัดโดย % Bias และ GR&R2) กระบวนการโดยดัชนี C(,p) และ C(,pk) 3) กระบวนการโดยปริมาณของเสีย หลังจากการปรับปรุงระบบการวัด และกระบวนการผลิตลูกสูบ สามารถสรุปได้ดังนี้ 1) ค่าเฉลี่ยความผันแปรด้านตำแหน่ง (Bias) ลดลงจาก 37.84% เป็น 11.50%คิดเป็นร้อยละ 69.61 2) ค่าเฉลี่ยความผันแปรด้านกว้าง (GR&R) ลดลงจาก 43.17% เป็น 12.86%คิดเป็นร้อยละ 70.22% 3) ค่าเฉลี่ยดัชนี C(,p) เพิ่มขึ้นจาก 1.12 เป็น 1.92 หลังจากใช้แผนภูมิควบคุม ~i(-,X)-R~i คิดเป็นร้อยละ 71.12% 4) ค่าเฉลี่ยดัชนี C(,pk) เพิ่มขึ้นจาก 1.04 เป็น 1.87 หลังจากใช้แผนภูมิควบคุม ~i(-,X)-R~i คิดเป็นร้อยละ 79.27% 5) ค่าเฉลี่ยของเสียลดลงจาก 0.28% เป็น 0.14% คิดเป็น 50%