การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาโปรแกรมการฝึกเพื่อพัฒนาพลังความอดทนของกล้ามเนื้อขาในนักกีฬารักบี้ฟุตบอล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้เป็นนักกีฬารักบี้ฟุตบอลระดับอุดมศึกษา ของวิทยาลัยพลศึกษาจังหวัดสมุทรสาคร จำนวน 30 คน โดยทำการสุ่มแบบกำหนดลงในกลุ่มสามกลุ่มๆ ละ 10 คน แต่ละกลุ่มทำการทดลองตามโปรแกรมการฝึกดังนี้ กลุ่มที่หนึ่งโปรแกรมการฝึกด้วยน้ำหนักควบคู่กับการวิ่งสองนาที กลุ่มที่สองโปรแกรมการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับการวิ่งสองนาที กลุ่มที่สาม โปรแกรมการฝึกด้วยน้ำหนัก ทำการฝึกตามโปรแกรมการฝึกเป็นเวลาแปดสัปดาห์ๆ ละสองวัน ทำการทดสอบพลังความอดทนของกล้ามเนื้อขาโดยการกระโดดต่อเนื่อง 30 วินาที เวลาในการวิ่ง 40 เมตร ความเร็วในการวิ่ง 40 เมตร ความอดทนของกล้ามเนื้อขาโดยการยกน้ำหนักท่าสควอท ก่อนการทดลอง หลังการทดลอง สี่ หก แปดสัปดาห์และหลังเสร็จสิ้นการทดลองสองสัปดาห์ นำผลที่ได้มาทำการวิเคราะห์ข้อมูลการวิจัยโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว วิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียวแบบวัดซ้ำ และทำการเปรียบเทียบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่ โดยใช้วิธีการทดสอบของตูกี เอ โดยทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05ผลการวิจัยพบว่า 1.โปรแกรมการฝึกเพื่อพัฒนาพลังความอดทนของกล้ามเนื้อขาในนักกีฬารักบี้ฟุตบอลทั้ง 3 โปรแกรม ไม่สามารถพัฒนาพลังความอดทนของกล้ามเนื้อขาได้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และทั้ง 3 โปรแกรม ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.โปรแกรมการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับการวิ่งสองนาที และโปรแกรมการฝึกด้วยน้ำหนักควบคู่กับการวิ่งสองนาที ใช้เวลาในการวิ่ง 40 เมตร (5.41 และ 5.41 วินาที) น้อยกว่าโปรแกรมการฝึกด้วยน้ำหนัก (5.69 วินาที) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3.โปรแกรมการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับการวิ่งสองนาที และโปรแกรมการฝึกด้วยน้ำหนักควบคู่กับการวิ่งสองนาทีมีความเร็วเฉลี่ยในการวิ่ง 40 เมตร (7.41 และ 7.39 เมตร/วินาที)มากกว่าโปรแกรมการฝึกด้วยน้ำหนัก (7.03 เมตร/วินาที) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 4.โปรแกรมการฝึกเพื่อพัฒนาพลังความอดทนของกล้ามเนื้อขาในนักกีฬารักบี้ฟุตบอลทั้ง 3 โปรแกรม สามารถพัฒนาความอดทนของกล้ามเนื้อขาได้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และทั้ง 3 โปรแกรม ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05