การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลการสอนการออกแบบเครื่องแต่งกายโดยใช้ฐานข้อมูล ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาศิลปอุตสาหกรรมในหลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต สาขานฤมิตศิลป์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมืองและนฤมิตศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ประชากรที่ใช้ในการวิจัยเป็นนิสิตสาขาวิชานฤมิตศิลป์ ชั้นปีที่ 3 ปีการศึกษา2545 ในภาคเรียนที่ 1 ที่ลงทะเบียนเรียนวิชา 612312 ศิลปอุตสาหกรรม 2 จำนวน 20 คนเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการสอนการออกแบบเครื่องแต่งกาย2) ฐานข้อมูลการออกแบบเสื้อสตรี 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านความรู้ในการออกแบบเสื้อสตรี ก่อนเรียนและหลังเรียน 4) แบบประเมินผลกิจกรรมการแก้ปัญหาในการออกแบบในการเรียนการสอน 5) แบบประเมินผลงานการออกแบบเสื้อสตรีโดยใช้ฐานข้อมูลข้อมูลที่ได้นำมาวิเคราะห์หาค่ามัชฌิมเลขคณิต ((-,x)) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.)และค่า t-test ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป SPSS เพื่อทดสอบสมมติฐานที่ตั้งไว้ ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลของการสอนการออกแบบเครื่องแต่งกายโดยใช้ฐานข้อมูลที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาศิลปอุตสาหกรรม ของนิสิตสาขาวิชานฤมิตศิลป์ เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้คือ ผู้เรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 2) ผลของการสอนกิจกรรมการแก้ปัญหาออกแบบ คือการกำหนดปัญหา การวิเคราะห์การสังเคราะห์และการประเมินผลในการเรียนการสอนออกแบบเครื่องแต่งกายร่วมกับการใช้ฐานข้อมูล พบว่าผู้เรียนมีคะแนนอยู่ในระดับดี ((-,X) = 3.86) 3) ผลงานการออกแบบของผู้เรียน ที่นำฐานข้อมูลเข้ามาช่วยในการศึกษารูปแบบเสื้อสตรีทำให้ผู้เรียนสามารถออกแบบเสื้อสตรี ได้ในระดับดี ((-,X) = 3.75)