งานวิจัยนี้เก็บฝุ่นที่มีขนาดเล็กว่า 10 ไมครอน (PM10) โดยใช้เครื่องเก็บตัวอย่างฝุ่นHigh Volume จาก 6 สถานีในเขตกรุงเทพมหานคร ได้แก่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ดินแดง สำนักงานนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม โรงเรียนสิงหราชและมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2542 ถึงเดือนพฤศจิกายน 2543 เฉพาะที่สถานีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เก็บตัวอย่างฝุ่นทั้งที่มีขนาดเล็กว่า 10 ไมครอน และแยกขนาด 5 ขนาด อีกทั้งเก็บตัวอย่างฝุ่นจากไอเสียรถยนต์ประเภทต่างๆ จากปล่องโรงงานอุตสาหกรรม และฝุ่นบนผิวถนน พบว่าค่าเฉลี่ย 24 ชั่วโมงของฝุ่นขนาดเล็กว่า 10 ไมครอนในบรรยากาศทั่วไป มีค่า 23 ถึง 160 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ที่สถานีมหาวิทยาลัยกรุงเทพ และโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ตามลำดับ ซึ่งมีผลมาจากการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาลและปริมาณรถยนต์ ทุกตัวอย่างกระดาษกรองฝุ่นสกัดโดยสารอะซิโตรไนตราย และวิเคราะห์ปริมาณสารโพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน (PAHs) ด้วยเครื่อง HPLC ที่มีทั้ง UV-Visและ Fluorescence Detector ค่าเฉลี่ยของปริมาณรวม PAHs 20 ชนิด จากฝุ่นบรรยากาศทั่วไป เท่ากับ 60 นาโนกรัมต่อลูกบาศก์เมตร และพบว่า Benzo[e]pyrene (BeP), Indeno[123cd]pyrene (Ind) และ Benzo [ghi]perylene (BghiP) เป็นองค์ประกอบหลัก PAHsมากกว่าร้อยละ 97 พบในฝุ่นขนาดเล็กกว่า 0.95 ไมครอน PAHs โมเลกุลเล็กพบในตัวอย่างฝุ่นจากรถยนต์ดีเซล ตัวอย่างรถยนต์เบนซินมี BghiP เป็นองค์ประกอบหลัก และพบว่า BePและ Pyrene (Pyr) เป็นองค์ประกอบหลักของตัวอย่างจากปล่องโรงงานอุตสาหกรรม ผลการวิเคราะห์ฝุ่นจากบรรยากาศเปรียบเทียบกับตัวอย่างจากแหล่งกำเนิด พบว่าแหล่งกำเนิดหลักของ PAHs คือไอเสียรถยนต์