~bวัตถุประสงค์~b: เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิผลในการรักษาโรคเกลื้อนโดยการใช้ฟลูโคนาโซล 400 มิลลิกรัม ทางปาก โดยการให้ซ้ำสองครั้งเปรียบเทียบกับการใช้ 20%โซเดียมไธโอซัลเฟต ~bรูปแบบการวิจัย~b: การทดลองทางคลินิกแบบสุ่มตัวอย่างและมีตัวควบคุม ~bสถานที่ทำการวิจัย~b: สถานบำบัดโรคผิวหนังกรุงเทพ ~bกลุ่มตัวอย่าง~b: ผู้ป่วยโรคเกลื้อนที่เข้าได้กับเกณฑ์การศึกษาจำนวน 97 คนในจำนวนนี้ผู้ป่วยอยู่จนครบการศึกษา 93 คน ~bวิธีการศึกษา~b: ผู้ป่วยโรคเกลื้อนที่เข้าได้กับเกณฑ์การศึกษาจะได้รับการสุ่มเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกได้รับประทานยาฟลูโคนาโซล ในวันแรกและวันที่ 7 พร้อมกับได้รับยาหลอก (น้ำเกลือ) ไปทาเป็นเวลา 2 สัปดาห์ กลุ่มที่สองได้รับ 20%โซเดียมไธโอซัลเฟต ไปทาเป็นเวลา 2 สัปดาห์ พร้อมกับรับประทานยาหลอกในวันแรกและวันที่ 7 ~bการวัดผล~b: อัตราการหายในแต่ละกลุ่มโดยประเมินจากลักษณะทางคลินิกและผลทางห้องปฏิบัติการ เมื่อครบ 4 สัปดาห์ หลังจากเริ่มต้นได้รับยา ~bผลการวิจัย~b: หลังจากควบคุมด้วยขนาดของบริเวณที่เกิดโรคบนร่างกาย ความแตกต่างระหว่างอัตราการหายในกลุ่มที่ได้รับยาฟลูโคนาโซลกับอัตราการหายในกลุ่มที่ได้รับยา โซเดียมไธโอซัลเฟต เท่ากับ 26.9% (99% CI-18.0, 71.9) ~bสรุป~b: มีหลักฐานไม่เพียงพอที่จะสรุปได้ว่า การใช้ยาฟลูโคนาโซลขนาด400 มิลลิกรัม ทางปากโดยการให้ซ้ำ 2 ครั้งมีประสิทธิผลสูงกว่าการทายา 20%โซเดียมไธโอซัลเฟต ในการรักษาโรคเกลื้อน