การลดโอกาสการก่อตัวของสารไตรฮาโลมีเทนในน้ำที่นำกลับมาใช้ใหม่จากน้ำทิ้งการนิคมอุตสาหกรรม เป็นการศึกษาโดยใช้น้ำทิ้งที่ผ่านการบำบัดแล้วจากการนิคมอุตสาหกรรมภาคเหนือมาทำการทดลองโคแอกกูเลชั่นในห้องปฏิบัติการ ด้วยการใช้ปริมาณสารส้มและเฟอร์ริคคลอไรด์ระหว่าง 0 ถึง 80 มก/ล. ภายใต้สภาวะการควบคุมค่าความเป็นกรดเป็นด่าง(pH) ระหว่าง 5 ถึง 6.5 และไม่ควบคุมค่า pH จากผลการศึกษาพบว่า ภายใต้สภาวะที่ไม่ควบคุมค่า pH ปริมาณสารส้มและเฟอร์ริคคลอไรด์ ประมาณ 10 มก./ล. สามารถลดความขุ่นได้เหลือประมาณ 3 NTU ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างดัชนีตัวแทนสารอินทรีย์ธรรมชาติกับการก่อตัวของสารไตรฮาโลมีเทน (THMFP) พบว่า TOC เป็นดัชนีตัวแทนสารอินทรีย์ธรรมชาติที่มีความสัมพันธ์กับ THMFP ได้ดีที่สุด โดยมีค่า Pearson Correlation factor เท่ากับ0.931 (R('2)=0.866) และสมการที่สามารถใช้แสดงความสัมพันธ์ดังกล่าวได้คือTHMFP = 238.552 + 33.886 (TOC) สำหรับปริมาณสารส้มและเฟอร์ริคคลอไรด์ที่40 มก./ล. พบว่าสามารถลด TOC จากค่าเฉลี่ย 6.12 มก./ล. ได้เหลือประมาณ 4.0 มก./ล.ที่ค่า pH ระหว่าง 5.5 ถึง 6.5 นอกจากนี้พบว่า Chloroform เป็นสารประกอบ THMFPที่มีปริมาณมากที่สุดเมื่อเปรียบเทียบกับ dichlorobromoform dibromochloroform และbromoform คือ ประมาณ 65% ของ THMFP ทั้งหมดจากน้ำทิ้งที่ผ่านการบำบัดแล้วจากการนิคมอุตสาหกรรม และประมาณ 60% ของ THMFP ทั้งหมด ในน้ำที่นำกลับมาใช้ใหม่ภายหลังการทำโคแอกกูเลชั่นแล้ว ส่วนการทำโคแอกกูเลชั่นพบว่าสามารถลดค่า THMFP ลงได้ประมาณ25.25% และ 27.71% ด้วยการใช้ปริมาณสารส้มและเฟอร์ริคคลอไรด์เท่ากับ 50 มก./ล.ที่ค่า pH เท่ากับ 5.5 และ 5 ตามลำดับ