น้ำระบายจากสถานีบริการน้ำมันเป็นแหล่งกำเนิดมลพิษแห่งหนึ่งที่ปล่อยน้ำมันและไขมันลงสู่แหล่งน้ำตามธรรมชาติ ซึ่งปัญหานี้สามารถจัดการได้โดยติดตั้งอุปกรณ์ดูดซับน้ำมันในระบบระบายน้ำในสถานีบริการน้ำมัน ในปัจจุบันอุปกรณ์เหล่านี้ได้ถูกผลิตเป็นเชิงการค้าและวัสดุส่วนใหญ่ที่ใช้ดูดซับน้ำมันเป็นวัสดุสังเคราะห์ย่อยสลายได้ยากและมีราคาสูง งานวิจัยนี้ได้ศึกษาการใช้วัสดุดูดซับ 14 ชนิด ที่เป็นวัสดุธรรมชาติจากพืชซึ่งมีราคาถูกและย่อยสลายได้ง่ายกว่าวัสดุสังเคราะห์สำหรับดูดซับน้ำมันในน้ำระบายจากสถานีบริการน้ำมัน งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาในระดับห้องปฏิบัติการโดยแบ่งการทดลองออกเป็น 3 ขั้นตอน ได้แก่ การทดลองแบบแบตช์ แบบคอลัมน์ และแบบรางระบายน้ำ เพื่อหาประสิทธิภาพในการดูดซับน้ำมันของวัสดุจากพืช เปรียบเทียบกับวัสดุสังเคราะห์ จากการทดลองแบบแบตช์โดยใช้น้ำตัวอย่างที่มีน้ำมันในรูปของอิมัลชันเชิงกลพบว่า น้ำมันส่วนใหญ่ติดอยู่ที่ผนังขวดที่ทำการทดลองมากกว่าจะถูกดูดซับโดยวัสดุดูดซับ สำหรับน้ำตัวอย่างที่มีน้ำมันในรูปอิมัลชันเชิงเคมีพบว่าน้ำมันถูกดูดซับได้น้อยมาก นอกจากนั้นผลการทดลองแบบคอลัมน์ยืนยันว่าน้ำมันที่อยู่ในรูปอิมัลชันเชิงเคมีไม่สามารถที่จะกำจัดได้แม้ว่าเป็นวัสดุจากพืชหรือวัสดุสังเคราะห์สำหรับการทดลองแบบรางระบายน้ำสามารถแบ่งย่อยได้เป็น 2 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนการดูดซับน้ำมัน และขั้นตอนการชะน้ำมันออกจากวัสดุที่ดูดซับแล้ว ผลการทดลองขั้นตอนการดูดซับน้ำมันพบว่าจอกหนู (~iSalvinia sp.~i) และเส้นใยโพลีเอสเตอร์มีความสามารถในการดูดซับน้ำมันได้ดีกว่าวัสดุดูดซับชนิดอื่นโดยมีความเข้มข้นของน้ำมันในน้ำทิ้งต่ำที่สุด สำหรับในขั้นตอนการชะน้ำมันพบว่าเส้นใยโพลีเอสเตอร์เป็นวัดสุที่น้ำมันถูกชะออกมามากที่สุด ผลจากการวิจัยครั้งนี้ให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ในการเลือกใช้วัสดุจากพืชในการดูดซับน้ำมันที่ปนเปื้อนในน้ำ