บรรยากาศชั้นขอบเป็นบรรยากาศชั้นที่อยู่ติดกับพื้นโลกและเป็นชั้นบรรยากาศที่มีอิทธิพลโดยตรงต่อการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิต นอกจากนี้การศึกษาโครงสร้างของบรรยากาศชั้นขอบโดยเฉพาะความสูงของบรรยากาศชั้นขอบจะทำให้ทราบถึงการหมุนวนของเมฆและน้ำฟ้าในบรรยากาศ การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทำการศึกษาโครงสร้างของบรรยากาศชั้นขอบโดยเฉพาะความสูง การพัฒนาตัวเองและปัจจัยที่มีผลกระทบต่อการพัฒนาตัวของบรรยากาศชั้นขอบโดยใช้เครื่องมือไลดาร์ไลดาร์ เนื่องจากบรรยากาศชั้นขอบเป็นระบบบรรยากาศที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นการศึกษาพฤติกรรมของบรรยากาศชั้นขอบจำเป็นที่จะต้องใช้เครื่องมือที่สามารถทำการเก็บข้อมูลได้อย่างต่อเนื่อง ไลดาร์เป็นเครื่องมือตัวหนึ่งที่นิยมนำมาใช้ในการศึกษาบรรยากาศชั้นขอบ โดนไลดาร์เป็นเครื่องมือประเภทโทรสัมผัสที่ปล่อยแสงเลเซอร์ขึ้นไปในบรรยากาศ อนุภาคในบรรยากาศจะทำให้แสงเลเซอร์เกิดการกระเจิงทำให้พลังงานส่วนหนึ่งกลับมาที่ตัวรับสัญญาณในไลดาร์ สัญญาณจะถูกส่งไปที่คอมพิวเตอร์ซึ่งใช้ควบคุมการทำงานของไลดาร์ แล้วคอมพิวเตอร์จะทำการคำนวณเพื่อหาความหนาแน่นของอนุภาคในบรรยากาศต่อไป จากการวิจัยทำให้สามารถแบ่งลักษณะของบรรยากาศชั้นขอบในบริเวณพื้นที่ที่ทำการศึกษาออกได้เป็น 3 ช่วงด้วยกัน ได้แก่ ช่วง A, B และ C โดยช่วง A จะอยู่ในช่วงฤดูหนาวB ฤดูร้อน และ C ฤดูฝนตามลำดับ ลักษณะของบรรยากาศชั้นขอบในช่วง A จะมีความเสถียรสูงระดับความสูงค่อนข้างคงที่ที่ระดับ 2 กิโลเมตร ช่วง B จะมีลักษณะตรงกันข้ามกับช่วง Aโครงสร้างของบรรยากาศชั้นขอบที่พบบ่อยในช่วงนี้คือการก่อตัวเป็นรูปปล่องควัน ความสูงของบรรยากาศชั้นขอบในช่วง B จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จาก 2.5 กิโลเมตรในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึง 4-5 กิโลเมตรในช่วงต้นของเดือนพฤษภาคาม ช่วง A และ B จะมีความหนาแน่นของฝิ่นผงในบรรยากาศชั้นขอบสูง สำหรับช่วง C บรรยากาศชั้นขอบจะก่อตัวอยู่ภายใต้ฐานเมฆซึ่งมีระดับความสูงเพิ่มขึ้นเกือบจะคงที่ตั้งแต่เวลาเช้าที่ระดับความสูงไม่กี่ร้อยเมตรจนถึง 5กิโลเมตรเมื่อเวลาเช้าของวันถัดไป