การศึกษานี้แบ่งออกเป็น 3 การทดลอง ได้แก่ (1) ศึกษาจลนพลศาสตร์ของการนำธาตุแอมโมเนียมและไนเตรทเข้าสู่เซลล์สาหร่ายสไปรูลินาในระดับความเค็ม 3 ระดับในห้องปฏิบัติการ (2) ศึกษาการเลี้ยงกุ้งร่วมกับสไปรูลินาในตู้กระจกเพื่อควบคุมคุณภาพน้ำ และ (3) การศึกษาประสิทธิภาพของสไปรูลินาในการบำบัดไนโตรเจนและฟอสฟอรัสในถังเลี้ยงกุ้งขนาด 470 ลิตร ในสภาวะที่ได้รับแสงตามธรรมชาติ ผลของความเค็มที่ระดับ 0, 15 และ 30 ส่วนในพันส่วน (psu) ต่อการนำธาตุอาหารแอมโมเนียมและไนเตรทเข้าสู่เซลล์ของสาหร่ายสไปรูลินาในสภาวะห้องปฏิบัติการแสดงให้เห็นว่า ที่ระดับความเค็มสูง 15 และ 30 psu สไปรูลินาจะมีการนำธาตุอาหารแอมโมเนียมและไนเตรทเข้าสู่เซลล์ได้ช้ากว่าที่ระดับความเค็ม 0 psu และผลจากการทดลองพบว่าค่าความเข้มข้นของสารอาหารที่ทำให้อัตราการนำเข้าเป็นครึ่งหนึ่งของอัตราสูงสุด (K(,m)) และอัตราการนำสารอาหารเข้าสู่เซลล์สูงสุด (V(,max)) ของแอมโมเนียมที่ระดับความเค็ม 0, 15 และ30 psu มีค่า K(,m) เท่ากับ 5.470, 4.544, 3.717 mg NH(,4)-N L('-1) และ V(,max) เท่ากับ0.320, 0.200, 0.120 mg-NH(,4)-N mgChl-~ia~i('-1)h('-1), ตามลำดับ ในขณะที่ค่าK(,m) และ V(,max) ของไนเตรทที่ระดับความเค็ม 0, 15 และ 30 ส่วนในพันส่วน มีค่าK(,m) เท่ากับ 16.444, 5.342, 6.293 mg NO(,3)-N L('-1) และค่า V(,max) เท่ากับ0.732, 0.313, 0.206 mg-NO(,3)-N mgChl-~ia~i(,-1) h('-1), ตามลำดับ การเลี้ยงกุ้งกุลาดำวัยรุ่นร่วมกับสาหร่ายสไปรูลินาเพื่อควบคุมคุณภาพน้ำ ประกอบด้วยการทดลองย่อยสองครั้ง ครั้งแรกเป็นการศึกษาผลของการเก็บเกี่ยวสาหร่ายแบบกึ่งต่อเนื่องต่อคุณภาพน้ำในตู้กระจกเลี้ยงกุ้ง และการทดลองครั้งที่สองเป็นการศึกษาผลของความหนาแน่นของกุ้งสองระดับต่อการประสิทธิภาพการบำบัดคุณภาพน้ำโดยใช้สาหร่ายสไปรูลินาผลการทดลองพบว่าคุณภาพน้ำในกลุ่มทดลอง (เลี้ยงกุ้งร่วมกับสาหร่าย) มีปริมาณความเข้มข้นของสารประกอบไนโตรเจน (NH(,4)-N, NO(,2) and NO(,3)-N) ต่ำกว่ากลุ่มควบคุม (ไม่มีสาหร่าย) อย่างมีนัยสำคัญ การเลี้ยงกุ้งร่วมกับสาหร่ายสไปรูลินาที่ระดับความหนาแน่นของกุ้ง 40 และ 80 ตัวต่อตารางเมตรของพื้นที่ก้นถัง (8 และ 15 ตัว/ตู้)ให้ผลเช่นเดียวกันกับการทดลองในครั้งแรก โดยการเก็บเกี่ยวสาหร่ายสไปรูลินาออกจะช่วยกำจัดสารประกอบไนโตรเจนออกจากน้ำและทำให้ไม่มีการสะสมของไนเตรทเกิดขึ้นในระบบทดลอง การทดลองสุดท้ายเป็นการเลี้ยงกุ้งร่วมกับสไปรูลินาในสภาพกลางแจ้งในถังพลาสติกขนาด480 ลิตร โดยแบ่งชุดทดลองออกเป็นชุดควบคุม (เลี้ยงกุ้งโดยไม่มีการเติมสไปรูลินา) ชุดทดลอง 1(เลี้ยงกุ้งร่วมกับสาหร่ายสไปรูลินา) และชุดทดลอง 2 (เลี้ยงกุ้งร่วมกับสาหร่ายสไปรูลินาและมีโครงสร้างให้กุ้งเกาะอาศัย) ผลการทดลองพบว่าสารอาหารส่วนใหญ่ที่เข้าสู่ระบบทดลองมาจากอาหารกุ้ง ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 51-53 ของไนโตรเจนและร้อยละ 56-60 ของฟอสฟอรัสทั้งหมดส่วนสารอาหารในวันสุดท้ายของการทดลองส่วนใหญ่จะอยู่ในน้ำ คิดเป็นร้อยละ 6-37 ของไนโตรเจนและร้อยละ 30-35 ของฟอสฟอรัส เมื่อเทียบกับปริมาณสารอาหารที่เข้าสู่ระบบการเก็บเกี่ยวสไปรูลินาจากระบบการเลี้ยงของชุดทดลอง 1 สามารถกำจัดไนโตรเจนออกได้ร้อยละ 4.8 และกำจัดฟอสฟอรัสออกได้ร้อยละ 8.3 นอกเหนือจากนั้นยังพบการเติบโตของสาหร่ายทะเลชนิดอื่นๆ ขึ้นปนเปื้อนในถังทดลองซึ่งสาหร่ายดังกล่าวสามารถกำจัดไนโตรเจนได้ร้อยละ 6-11 และกำจัดฟอสฟอรัสได้ร้อยละ 8 และโครงสร้างให้กุ้งเกาะอาศัยช่วยเพิ่มอัตราการรอดของกุ้งในชุดทดลองที่ 2 แต่ก็จะลดการเติบโตของสาหร่ายสไปรูลินาเนื่องจากโครงสร้างดังกล่าวไปบดบังแสงที่สาหร่ายต้องใช้ในการเติบโต