การศึกษาแอกติวิตีของแอลคาไลน์ฟอสฟาเทส (AP) ในผึ้งงานของผึ้งพันธุ์ เริ่มตั้งแต่ไข่อายุ 48 ชั่วโมง จนถึงตัวเต็มวัยที่จะออกจากเซลล์ โดยเก็บตัวอย่างระยะห่างกัน 48 ชั่วโมง ระยะการเก็บตัวอย่างทำโดยการแต้มสีที่รวงรัง จากการศึกษาการแสดงออกของ AP ในเนื้อเยื่อของผึ้งงานโดยวิธีทางเนื้อเยื่อวิทยา พบแอกติวิตีสูงที่เนื้อเยื่อปกคลุม เนื้อเยื่อทางเดินอาหาร กล้ามเนื้อ ในเซลล์จะพบมากในส่วนของเยื่อหุ้มเซลล์และพบเป็นอิสระในเซลล์ ทำการเพิ่มปริมาณของดีเอ็นเอ โดยใช้ไฟร์เมอร์ที่ออกแบบมาจากบริเวณอนุรักษ์ของลำดับเบสของยีนส์ ~iAP~i ที่ได้จากสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ได้ลำดับเบสบางส่วนที่มีความยาว 429 คู่เบส มีเปอร์เซนต์ของความเหมือนของยีนส์ ~iAP~i ในผีเสื้อไหม 39.7% และในแมลงหวี่ (~iAph-4~i)39.2% ตรวจวัดแอกติวิตีที่จำเพาะของสารสกัดอย่างหยาบ จากปฏิกิริยาไฮโดรไลซิสกับสารตั้งต้นพาราไนโตรฟีนอลฟอสเฟตวัดการดูดกลืนแสงที่ 405 นาโนเมตร หลังจากทำการทดลองซ้ำจากผึ้ง 3 รัง พบว่าตัวอย่างผึ้งที่มีอายุ 144 ชั่วโมงมีแอกติวิตีที่จำเพาะของ AP สูงสุด (1.5X10('-4) u/mg)สภาวะที่เหมาะสมต่อการทำงานคือ ค่าความเป็นกรด-ด่างที่ 9.5-9.6 อุณหภูมิที่เหมาะสมคือ 50 องศาเซลเซียส มีความสามารถในการทนความร้อนสูง นอกจากนี้จากการย้อมสารสกัดอย่างหยาบด้วยสารตั้งต้น NBT/BCIP โดยใช้ 12% Polyacrylamide gel ที่ไม่ถูกทำให้เสียสภาพพบว่าผลของแอกติวิตีของ AP สอดคล้องกับผลของการไฮโดรไลซิส และพบว่ามวลโมเลกุลของ AP บนเจลที่กล่าวข้างต้นมีค่าประมาณ 150 กิโลดาลตัน การแสดงออกของAP พบตั้งแต่ระยะไข่ 48 ชั่วโมง และในระยะตัวหนอนมีการเกิดแอกติวิตีมากที่สุดในระยะดักแด้มีแอกติวิตีน้อยสุด และแนวโน้มของแอกติวิตีในตัวเต็มวัยจะเพิ่มขึ้นทั้งนี้คาดว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับกระบวนการเจริญต่างๆ