งานวิจัยนี้ เป็นการศึกษาระบบการเสริมกันของสารประกอบฟอสฟอรัสและไนโตรเจนที่ใช้ในการตกแต่งหน่วงไฟผ้าฝ้ายโดยใช้กรดฟอสฟอริกและพอลิฟอสเฟตร่วมกับไคโทซานด้วยเทคนิคจุ่ม-อัดอบความร้อน จากนั้นทำการทดสอบสมบัติหน่วงไฟทั้งก่อนและหลังการซักโดยทดสอบการลุกไหม้แนว 45 องศา หาค่า LOI วิเคราะห์สมบัติทางความร้อนโดยใช้เทคนิคTGA และทดสอบสมบัติเชิงกลจากความทนน้ำหนักแรงดึงที่จุดขาด จากการทดลองพบว่า ก่อนการซักผ้าฝ้ายที่ไม่ตกแต่งหน่วงไฟมีอัตราเร็วในการลุกลามของเปลวไฟในแนว 45 องศา 0.84 ซม./วินาที ในขณะที่ผ้าฝ้ายที่ตกแต่งหน่วงไฟด้วยกรดฟอสฟอริกร่วมกับไคโทซานไม่เกิดการลุกลามของเปลวไฟ และเปลวไฟสามารถดับได้เองเมื่อนำแหล่งต้นไฟออก สำหรับผ้าฝ้ายที่ตกแต่งหน่วงไฟด้วยพอลิฟอสเฟตร่วมกับไคโทซานจะเกิดการลุกลามของเปลวไฟโดยอัตราเร็วในแนว 45 องศา 0.35 ซม./วินาที และมีค่าLOI ประมาณ 20-20.5 ในขณะที่ผ้าฝ้ายที่ไม่ตกแต่งหน่วงไฟมีค่า LOI เท่ากับ 17 เท่านั้น สำหรับภายหลังการซักพบว่าผ้าฝ้ายที่ตกแต่งหน่วงไฟด้วยพอลิฟอสเฟตร่วมกับไคโทซานเกิดการลุกลามของเปลวไฟโดยมีอัตราเร็วในแนว 45 องศา 0.40 ซม./วินาที และความแข็งแรงของผ้าไม่ลดลงเมื่อเปรียบเทียบกับผ้าฝ้ายที่ตกแต่งด้วยกรดฟอสฟอริกเนื่องจากกรดฟอสฟอริกมีความเป็นกรดสูงกว่าพอลิฟอสเฟต ในขณะที่ผ้าฝ้ายที่ตกแต่งหน่วงไฟด้วยกรดฟอสฟอริกร่วมกับไคโทซานมีพฤติกรรมการลุกลามของเปลวไฟเปลี่ยนไปจากก่อนการซักโดยเปลวไฟเกิดการลุกลามและไม่สามารถดับได้เองโดยมีอัตราเร็วในแนว 45 องศา 0.63 ซม./วินาที สำหรับการทดสอบค่า LOI พบว่าผ้าฝ้ายที่ตกแต่งหน่วงไฟด้วยพอลิฟอสเฟตร่วมกับไคโทซานมีค่า LOI ประมาณ 19 ซึ่งยังคงมากกว่าผ้าฝ้ายที่ไม่ตกแต่งหน่วงไฟ ดังนั้นระบบของพอลิฟอสเฟตร่วมกับไคโทซานจึงสามารถนำมาตกแต่งหน่วงไฟผ้าฝ้ายให้มีสมบัติการหน่วงไฟที่ดีและคงทนต่อการซักล้างมากกว่าระบบของกรดฟอสฟอริกร่วมกับไคโทซาน