งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางการปรับปรุงการใช้วิธีการทางสถิติในการพัฒนาแผนการชักสิ่งตัวอย่างเดี่ยวเพื่อการยอมรับ ที่สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ในการประกันคุณภาพทั้งผู้ผลิตและผู้บริโภคให้กับโรงงานตัวอย่าง โดยนำวิธีการของสถิติเอ็มพิริกัลเบย์ (Empirical Bayes Statistics)มาประยุกต์ใช้ จากการสำรวจและศึกษาพบว่า แผนการชักสิ่งตัวอย่างที่ใช้ตรวจสอบคุณภาพผลิตภัณฑ์ก่อนส่งมอบให้ลูกค้าของโรงงานตัวอย่าง กำหนดขึ้นโดยมิได้มีการประเมินถึงระดับความเสี่ยงของผู้ผลิตและผู้บริโภค การวิจัยนี้ได้แสดงกระบวนการในการหาแผนการชักสิ่งตัวอย่างตั้งแต่การกำหนดระดับคุณภาพที่ยอมรับ (AQL)และร้อยละสัดส่วนผลิตภัณฑ์บกพร่องที่ยอมรับได้ (LTPD) การสร้างเส้นโค้งโอซีอีกทั้งยังได้เขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ขึ้นเพื่อช่วยในการคำนวณ ผลการวิจัย พบว่าการกำหนดค่า AQL จากค่าผลเฉลี่ยการผลิตมีความเหมาะสมกว่าการใช้ค่า AQL จากจุดคุ้มทุน ได้ทำการเปรียบเทียบขนาดตัวอย่างแผนการชักสิ่งตัวอย่างแบบคลาสสิคัลและแผนการชักสิ่งตัวอย่างเอ็มพิริกัลเบย์สำหรับแผนกผลิต ERL และ SBT พบว่าแผนการชักสิ่งตัวอย่างเอ็มพิริกัลเบย์จะให้ขนาดตัวอย่างเท่ากับศูนย์เนื่องจากประวัติคุณภาพในอดีตดี จึงเสนอให้โรงงานตัวอย่างทำการสุ่มตรวจสอบโดยใช้แผนการชักสิ่งตัวอย่าง MIL-STD-105E ที่ระดับการตรวจสอบแบบผ่อนคลายเพื่อเป็นข้อมูลป้อนกลับให้กับแผนกผลิต และเพื่อเป็นข้อมูลในการนำมาวิเคราะห์ด้วยวิธีการของสถิติเอ็มพิริกัลเบย์ต่อไป