การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อลดความสูญเสียการขัดข้องของอุปกรณ์ เครื่องจักรโดยการวิเคราะห์หาสาเหตุการขัดข้องของเครื่องจักรและจัดทำแผนการบำรุงรักษาเชิงป้องกันและแผนการตรวจสอบอุปกรณ์ ซึ่งจากการศึกษาระบบการบำรุงรักษาเครื่องจักรในปัจจุบันมีเพียงการซ่อมแซมเครื่องจักรหลังการขัดข้องเท่านั้น และไม่มีการจัดทำข้อมูลประวัติการขัดข้องของเครื่องจักร มาวิเคราะห์สาเหตุการขัดข้องของอุปกรณ์เครื่องจักร จึงทำให้โรงงานสูญเสียการผลิต จากการศึกษาระบบการซ่อมบำรุงของโรงงาน พบว่า ยังขาดการวางแผนที่ดีการซ่อมแซมจะกระทำต่อเมื่อมีการชำรุดเสียหายของเครื่องจักร การประสานงานในการซ่อมบำรุงขาดประสิทธิภาพ การทำงานอาศัยความชำนาญและประสบการณ์ของบุคลากรในโรงงานทำให้ไม่มีการติดตามผลการปฏิบัติงานและการเก็บประวัติการซ่อมบำรุง อย่างเป็นระบบ การวิจัยนี้ได้นำระบบการบำรุงรักษาเชิงป้องกันมาประยุกต์ใช้ โดย จัดทำระบบการวางแผนงานบำรุงรักษาเชิงป้องกัน การจัดวางระบบเอกสารงานบำรุงรักษา จากการประเมินผล โดยเปรียบเทียบผลจากระบบการซ่อมบำรุงเดิม กับระบบการซ่อมบำรุงที่ได้ปรับปรุงแล้วพบว่า เวลาสูญเสียเฉลี่ยของเครื่องจักรในแผนกซ่อมบำรุงเครื่องกลภายหลังการปรับปรุง ลดน้อยลงจากเดิม 3.94% ของเวลาทำงานโรงงาน เป็น 3.58%ของเวลาทำงานโรงงาน หรือลดลงคิดเป็น 9.04% ของเวลาสูญเสียเฉลี่ยก่อนปรับปรุงและ % สัดส่วนค่าใช้จ่ายด้านซ่อมบำรุงเฉลี่ย ลดลงจากเดิม 8.28% ของค่าใช้จ่ายรวมทั้งโรงงานมาเป็น 7.34% ของค่าใช้จ่ายรวมทั้งโรงงาน หรือคิดเป็น 11.33%ของ % สัดส่วนค่าใช้จ่ายก่อนปรับปรุง