วิทยานิพนธ์ฉบับนี้กล่าวถึงการประเมินการใช้ขั้นตอนวิธีเชิงพันธุศาสตร์ในการจัดโครงข่ายวิถีเสมือนสำหรับโครงข่ายเอทีเอ็ม ปัญหาเรื่องการกำหนดโครงข่ายวิถีเสมือนนี้ได้ถูกจำลองในรูปแบบของการทำให้เหมาะที่สุดโดยโครงข่ายวิถีเสมือนแบบฮอปเดียวที่รองรับสภาวะทราฟฟิกแบบวิวิธพันธุ์ที่ใช้หลักการบนพื้นฐานของแหล่งกำเนิดทราฟฟิกแบบเปิด-ปิดได้ถูกนำมาเป็นแบบจำลอง การประเมินการใช้ขั้นตอนวิธีเชิงพันธุศาสตร์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะหารูปลักษณ์ของขั้นตอนวิธีเชิงพันธุศาสตร์ที่เหมาะที่สุดกับการกำหนดโครงข่ายวิถีเสมือนในโครงข่ายเอทีเอ็ม การประเมินการใช้ขั้นตอนวิธีเชิงพันธุศาสตร์ได้ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนคือส่วนเริ่มต้นและดำเนินการ ในส่วนเริ่มต้นได้แบ่งการประเมินออกเป็นสองส่วนคือ การประเมินวิธีการเข้ารหัสที่แตกต่างกันสามวิธี และการประเมินวิธีการเลือกที่แตกต่างกันสองวิธี ในส่วนการประเมินส่วนดำเนินการได้แบ่งการประเมินออกเป็นสามส่วนคือ การประเมินวิธีการรีโปรดักชันสองวิธี การประเมินวิธีการครอสโอเวอร์สองวิธี และการประเมินวิธีการมิวเตชันสองวิธี ผลการประเมินแสดงให้เห็นว่ารูปลักษณ์ของขั้นตอนวิธีเชิงพันธุศาสตร์ในการจัดโครงข่ายวิถีเสมือนที่เหมาะสมที่สุดคือการเข้ารหัสแบบไอซีดีดีทีซึ่งถูกออกแบบเฉพาะสำหรับการจัดโครข่ายวิถีเสมือนในวิทยานิพนธ์นี้ เช่นเดียวกับการดำเนินการอื่น ๆ ของขั้นตอนวิธีเชิงพันธุศาสตร์ การกำหนดการเลือกแบบพีพีเอสซึ่งความน่าจะเป็นของการเลือกเส้นทางได้ถูกแนะนำว่าควรมีค่า (ต่ำหรือสูง)การรีโปรดักชันแบบดีซีอาร์ซึ่งจำนวนโครโมโซมที่ทำการรีโปรดักชันขึ้นกับค่าฟิตเนส การครอสโอเวอร์แบบทีซีซี และการมิวเตชันแบบเฮชซีเอ็ม ซึ่งถูกออกแบบมาเพื่อเพิ่มความหลากหลายของกระบวนการค้นหาได้ถูกแนะนำในวิทยานิพนธ์นี้ตามลำดับการทดสอบเพื่อหาคุณภาพของคำตอบได้กระทำกับตัวอย่างโครงข่ายเอทีเอ็มที่มีจำนวน 5, 7, 9, 11, 13 และ 15 โนด คำตอบที่ได้จากการกำหนดโครงข่ายวิถีเสมือนที่ได้รับจากขั้นตอนวิธีเชิงพันธุศาสตาที่มีรูปแบบดังกล่าวให้คำตอบที่กล้เคียงกับวิธีการค้นหาแบบเอกซอสตีฟที่เป็นวิธีที่ใช้ในการหาคำตอบที่เหมาะที่สุดในวงกว้างซึ่งใช้เวลาในการคำนวณมาก โดยที่ร้อยละของช่วงของความน่าเชื่อถือที่มากที่สุดที่ 99 มีความผิดพลาดเพียงร้อยละ 1.5972 นอกจากนี้แล้วขั้นตอนวิธีเชิงพันธุศาสตร์ที่มีโครงสร้างดังกล่าวได้ถูกดัดแปลงโดยใช้วิธีการพาสโซลูชันเพื่อประยุกต์สำหรับการกำหนดโครงข่ายวิถีเสมือนแบบพลวัตการศึกษาเปรียบเทียบผลระหว่างขั้นตอนวิธีเชิงพันธุศาสตร์และวิธีการสุ่มเส้นทางที่ได้มีผู้เสนอขึ้นมาก่อนหน้านี้ สำหรับแก้ปัญหาการจัดโครงข่ายวิถีเสมือนได้นำแสดงไว้ ผลที่ได้แสดงให้เห็นว่าขั้นตอนวิธีเชิงพันธุศาสตร์ให้คำตอบในวงกว้างมากกว่าวิธีการสุ่มเส้นทางสำหรับโครงข่ายวิถีเสมือนแบบเอกพันธุ์และวิวิธพันธุ์ และให้การใช้ประโยชน์โครงข่ายที่แสดงได้ด้วยค่าความคับคั่งสูงสุดของข่ายเชื่อมโยงของโครงข่ายที่ต่ำกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีที่มีความต้องการวิถีเสมือนมาก อย่างไรก็ตาม ผลที่ได้แสดงให้เห็นว่าขั้นตอนวิธีเชิงพันธุศาสตร์ใช้เวลาในการค้นหาคำตอบมากแต่นี่ไม่ใช่ปัจจัยสำคัญสำหรับปัญหาการจัดโครงข่ายวิถีเสมือนที่ไม่ต้องการผลตอบสนองทางเวลาที่รวดเร็วจากผลที่ได้รับทั้งหมด ข้อสรุปซึ่งแสดงถึงประโยชน์ของวิทยานิพนธ์นี้คือขั้นตอนวิธีเชิงพันธุศาสตร์เป็นวิธีหนึ่งที่เป็นไปได้ในการนำมาใช้จัดโครงข่ายวิถีเสมือน อย่างไรก็ตาม ควรมีการปรับปรุงบางกระบวนการเพื่อให้เหมาะสมกับธรรมชาติของปัญหาเช่น จำนวนฮอปที่ยอมให้ได้และการประวิงเวลาที่ยอมให้ได้