การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยจิตเภทที่ได้รับการรักษาด้วยยาต้านโรคจิตกลุ่มดั้งเดิมและกลุ่มใหม่และปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ อายุ เพศ สถานภาพสมรส ระดับการศึกษาอาชีพ รายได้ ระยะเวลาที่ป่วย จำนวนครั้งที่เข้ารักษาในโรงพยาบาลระดับความรุนแรงของอาการทางจิต และชนิดของยาต้านโรคจิตโดยศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นผู้ป่วยจิตเภท จำนวน 350 คนแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ได้รับการรักษาด้วยยาต้านโรคจิตกลุ่มดั้งเดิม จำนวน 316 คน กลุ่มที่ได้รับการรักษาด้วยยาต้านโรคจิตกลุ่มใหม่จำนวน 34 คน ได้แก่ กลุ่มยา clozapine จำนวน 18 คน, กลุ่มยาrisperidone จำนวน 6 คน และกลุ่มยา olanzapine จำนวน 10 คนผู้ป่วยเหล่านี้มารับการรักษาที่แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลศรีธัญญาเครื่องมือ ที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามคุณภาพชีวิต(Quality of Life Questionnaire / QLQ) และ แบบประเมินอาการทางจิต (Brief Psychiatric Rating Scale / BPRS)สถิติที่ใช้คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย เลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานค่าสูงสุด และค่าต่ำสุด เปรียบเทียบความแตกต่างโดย F-test, Chi-squaretest และ Stepwise Multiple linear regression ผลการวิเคราะห์พบว่า 1. ระดับคุณภาพชีวิตโดยรวมตามการประเมินตนเองของผู้ป่วยจิตเภทที่ได้รับการรักษาด้วยยาต้านโรคจิต พบว่า ส่วนใหญ่ประเมินตนเองว่ามีคุณภาพชีวิตอยู่ในระดับปานกลางถึงดี ผู้ป่วยจิตเภทที่ได้รับการรักษาด้วยยาต้านโรคจิตกลุ่มดั้งเดิมมีระดับคุณภาพชีวิตดี คิดเป็นร้อยละ 49.1 กลุ่มยาclozapine มีระดับคุณภาพชีวิตปานกลาง คิดเป็นร้อยละ 55.6 กลุ่มยาrisperidone มีระดับคุณภาพชีวิตปานกลาง คิดเป็นร้อยละ 66,7 และกลุ่มยา olanzapine มีระดับคุณภาพชีวิตดี คิดเป็นร้อยละ 60 โดยไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 2. ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการพยากรณ์คุณภาพชีวิตโดยรวมของผู้ป่วยจิตเภทที่ได้รับการรักษาด้วยยาต้านโรคจิตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ .05 ได้แก่ ระดับความรุนแรงของอาการทางจิตสถานภาพสมรสคู่ระดับการศึกษาสูงกว่าชั้นมัธยมศึกษา และเพศ