~uวัตถุประสงค์~u เพื่อศึกษาการถ่ายทอดทางพันธุกรรมในครอบครัวผู้ป่วยที่เสียชีวิตกระทันหันโดยไม่ทราบสาเหตุ (โรคใหลตาย) ที่มีคลื่นไฟฟ้าหัวใจผิดปกติแบบกลุ่มอาการบรูกาดา ~uวิธีการวิจัย~u ติดตามญาติผู้ใหลตาย มาซักประวัติทำพงศาวลีโดยมีเกณฑ์ในการคัดเลือกออกดังนี้ 1. ผู้ที่ไม่ยินยอมรับการตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ หรือ ทำการกระตุ้นด้วยยาโปรเคนนามาย 2. ผู้ที่คลื่นไฟฟ้าหัวใจมีช่วงคิวทียาวมากกว่า 0.44 วินาที หรือมีการปิดกั้นการนำไฟฟ้าแบบทุติยภูมและตติยภูมิที่เอติโอเวนติคูลาโนด 3. ผู้ที่แพ้ยาโปรเคนนามาย 4. หญิงตั้งครรภ์หรือให้นมบุตร 5. เด็กอายุต่ำกว่า 5 ปี ผู้ที่ได้รับคัดเลือกจะได้รับ การตรวจร่างกายตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจแบบมาตรฐาน และแบบเลื่อนขั้วไฟฟ้าหัวใจ V1 ถึง V3 สูงขึ้นอีก 1 และ 2 ช่องซี่โครงในกรณีที่ไม่พบความผิดปกติคลื่นไฟฟ้าหัวใจแบบกลุ่มอาการบรูกาดา จะทำการกระตุ้นด้วยการฉีดยาโปรเคนนามาย แล้วตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจซ้ำ เมื่อพบผู้ที่มีคลื่นไฟฟ้าหัวใจผิดปกติจะติดตามญาติ สายตรงมาตรวจทั้งครอบครัว ~uผลการวิจัย~u ศึกษาครอบครัวผู้ใหลตาย 4 ครอบครัว (ครอบครัวเอ บี ซี และดี) มีผู้เข้าร่วมการวิจัย จำนวน 89 ราย เป็นชายจำนวน 41 รายหญิง 48 ราย ตรวจพบคลื่นไฟฟ้าหัวใจผิดปกติแบบบรูกาดา จำนวน 26 รายเป็นชาย 15 ราย เป็นหญิงจำนวน 11 ราย ในครอบครัว เอ และ บี พบว่ามีผู้ที่มีลักษณะการตายเหมือนโรคใหลตายแต่ไม่ได้รับการชันสูตรศพ ครอบครัวละหนึ่งรายทุกครอบครัวพบว่ามีบิดาหรือมารดาผู้ป่วยใหลตายตรวจพบคลื่นไฟฟ้าผิดปกติแบบบรูกาดาพี่น้องผู้ป่วยใหลตายที่ได้รับการตรวจจำนวน 17 ราย พบความผิดปกติ 7 ราย แต่ในบุตรผู้ป่วยใหลตายที่ได้รับการตรวจไม่พบความผิดปกติเลย นอกจากนั้น 3 ใน 4 ครอบครัว (ครอบครัว เอ บี ซี) ยังพบการถ่ายทอดความผิดปกติจากบิดาไปยังบุตรชาย ~uสรุป~u ใน 4 ครอบครัวผู้ป่วยใหลตาย การใช้ความผิดปกติแบบกลุ่มอาการบรูกาดา รวมกับผู้ป่วยสงสัยใหลตายและผู้ป่วยใหลตายเป็นลักษณะแสดงออก พบว่าโรคใหลตายมีลักษณะการถ่ายทอดทางพันธุกรรมเข้าได้รับการถ่ายทอดแบบลักษณะเด่นบนออโตโซมมากที่สุด