ปฏิกิริยาทางความร้อนของซิงค์อะซิเตตและแกลเลียมอะซิติลอะซิโตเนตตามปริมาณสารสัมพันธ์ (อัตราส่วนโดยอะตอมของสังกะสีต่อแกลเลียมเท่ากับ 0.50) ในตัวทำละลายอินทรีย์ประเภทไกลคอล(1,4-บิวเทนไดออล์) และสารละลายอินทรีย์ประเภทแอลกอฮอล์(1-บิวทานอล และ 2- โพรพานอล) ที่อุณหภูมิการทำปฏิกิริยา 300องศาเซลเซียส ภายใต้สภาวะการเพิ่มขึ้นของความดันตามอุณหภูมิจะให้ผลิตภัณฑ์เป็น ซิงค์แกลเลตที่มีโครงสร้างผลึกเป็นแบบสไปเนลที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 8 ถึง 19 นาโนเมตร และพื้นที่ผิว 52ถึง 113 ตารางเมตรต่อกรัม ส่วนในตัวทำละลายอินทรีย์ที่เฉื่อยต่อปฏิกิริยา (โทลูอีน) ไม่เกิดปฏิกิริยาให้ซิงค์แกลเลต แต่ปฏิกิริยาทางความร้อนของซิงค์อะซิเตตและอะลูมิเนียมไอโซพรอกพอกไซด์สามารถเกิดขึ้ นได้ ในตัวทำละลายอินทรีย์ทุกชนิดดังกล่าวให้ผลิตภัณฑ์เป็นซิงค์อะลูมิเนตที่มีโครงสร้างผลึกแบบสไปเนล มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 7 ถึง 11 นาโนเมตร และพื้นที่ผิว 80 ถึง 198ตารางเมตรต่อกรัม สมบัติทางกายภาพและความเสถียรทางความร้อนของซิงค์แกลเลตและซิงค์อะลูมิเนตที่ทำการสังเคราะห์ขึ้นสามารถที่จะควบคุมได้โดยปฏิกิริยาของการเกิดผลึกซึ่งขึ้นกับชนิดของตัวทำละลายนอกเหนือจากสภาวะการเกิดปฏิกิริยา และโครงสร้างของกลุ่มอัลคิลของโลหะอัลคอกไซด์ปฏิกิริยาของการเกิดผลึกที่เกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็วจะทำให้การตกผลึกของผลิตภัณฑ์เกิดเป็นซิงค์แกลเลตและซิงค์อะลูมิเนตที่มีโครงสร้างผลึกแบบสไปเนลที่สมบูรณ์และมี ความเสถียรทางอุณหภูมิสูงในงานวิจัยนี้ พบว่า ขนาดผลึกของซิงค์แกล-เลตและซิงค์อะลูมิเนตเปลี่ยนแปลงไปตามชนิดของตัวทำละลายอินทรีย์ที่ใช้แต่ความเสถียรทางความร้อนของซิงค์แกลเลตและซิงค์อะลูมิเนตไม่ขึ้นกับชนิดของตัวทำละลายอินทรีย์ที่ใช้แต่ขึ้นโดยตรงกับขนาดผลึก นอกจากนี้ยังพบว่า ซิงค์อะลูมิเนตมีความเสถียรทางความร้อนสูงกว่าซิงค์แกลเลตที่ช่วงอุณหภูมิในการคัลไซน์ที่ไม่สูงแต่เมื่ออุณหภูมิในการคัลไซน์ สูงขึ้นซิงค์แกลเลตกลับมีความเสถียรทางความร้อนที่ดีกว่า อย่างไรก็ตามการลดลงของความเสถียรทาง ความร้อนของซิงค์อะลูมิเนตจะมากกว่า ซิงค์แกลเลตเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงขนาดผลึกเพียงเล็กน้อยแต่การมีโลหะตัวที่สองอยู่ในโครงสร้างจะช่วยเพิ่มความเสถียรทางความร้อนให้กับโลหะออกไซด์ได้