การออกแบบงานสถาปัตยกรรมในประเทศไทยที่ไม่เหมาะสมกับสภาพ-ภูมิอากาศแบบร้อนขึ้นเป็นเหตุให้สูญเสียพลังงานในการปรับอากาศอย่างมหาศาลการใช้การไหลเวียนอากาศธรรมชาติเป็นแนวทางหนึ่งที่ ทำให้สภาพแวดล้อมภายในอาคารอยู่ในเขตสบายมากยิ่งขึ้น ซึ่งจะทำให้ปริมาณการใช้ระบบปรับอากาศลดลง การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อค้นหาและศึกษาความสัมพันธ์ของตัวแปรที่เกี่ยวข้องกับการสร้างเขตสบายภายในอาคารโดยอาศัยการไหลเวียนอากาศธรรมชาติเป็นหลักผลลัพธ์ที่ได้คือแนวทางการใช้การไหลเวียนอากาศ ที่เหมาะสมในงานสถาปัตยกรรมตัวแปรที่นำมาศึกษาคือมวลสาร ค่าการป้องกันความร้อนของวัสดุ และช่วงเวลาการไหลเวียนอากาศ กระบวนการวิจัยอาศัยการทดลองจากเซลทดลองภายนอกอาคารเป็นหลักวัสดุที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย วัสดุมวลสารน้อย (ไม้ หนา 12 มม.)มวลสารปานกลาง (คอนกรีต หนา 10 ซม.) มวลสารมาก (คอนกรีต หนา 30ซม.) และระบบผนังที่มีฉนวนกันความร้อนอยู่ภายนอกที่ใช้โฟมหนา 3 นิ้ว.การวิจัยขั้นต้นพบว่าการไหลอากาศจะส่งผลต่อพฤติกรรมการถ่ายเทความร้อนของวัสดุร่วมกับมวลสารต่อมาการทดลองจึงมุ่งเน้นในการศึกษาผลกระทบจากการปรับเปลี่ยนช่วงเวลาการไหลเวียนอากาศ ซึ่บพบว่าการใช้การไหลเวียนอากาศกลางวันและกลางคืนจะทำให้เซลลทดลองมีพฤติกรรมการถ่ายเทความร้อนต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อศึกษาความสัมพันธ์ของตัวแปรต่าง ๆ พบว่าหากผสมผสานตัวแปรได้อย่างเหมาะสมจะสามารถทำให้อุณหภูมิอากาศภายในเซลทดลองต่ำกว่าภายนอกได้ประมาณ 1(+,ฐ)C จากการทดลองจะพบว่า ระบบผนังที่มีฉนวนอยู่ภายนอกผสมผสานกับการมีมวลสารภายในเซลทดลองประมาณ 300 กก./ตร.มและใช้การไหลเวียนอากาศธรรมชาติเวลากลางคืนจะแนวทางที่เหมาะสมในการลดอุณหภูมิอากาศเฉลี่ยภายในเซลทดลอง ผลการวิจัยสรุปได้ว่าอุณหภูมิอากาศเฉลี่ยภายในเซลทดลองสามารถต่ำกว่าอุณหภูมิอากาศเฉลี่ยภายนอกได้ ซึ่งนับเป็นการค้นพบที่มีความสำคัญมากเนื่องจากโดยทั่วไปแล้วอุณหภูมิอากาศเฉลี่ยภายในเซลทดลองจะสูงกว่าอุณหภูมิ-อากาศเฉลี่ยภายนอกตลอดเวลาสภาวะดังกล่าวจะเกิดจากการใช้ระบบบนผนังที่มีฉนวนอยู่ภายนอกผสมผสานกับกับใส่มวลสารไว้ภายในประมาณ 300 กก./ตร.ม.ผลที่ได้รับจากการวิจัยจะเกิดประโยชน์สูงสุดสามารถหากสามารถนำไปประยุกต์ใช้กับการออกแบบอาคารด้วยระบบธรรมชาติในอนาคต