การศึกษาเพื่อเสนอแนวความคิดในการอนุรักษ์สิมพื้นบ้าน (โบสถ์)ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ศึกษาข้อมูลพื้นฐานของภาค สภาพสังคม เศรษฐกิจชุมชนและลักษณะรูปแบบทางสถาปัตยกรรมหลักการและแนวความคิดในการอนุรักษ์โบราณสถานประเภทอาคารทางศาสนาที่เป็น สถาปัตยกรรมพื้นถิ่น ทำการวิเคราะห์หาเอกลักษณ์ของสิมพื้นบ้านและพิจารณาคุณค่าอาคารทางด้านวัฒนธรรม คุณค่าด้านสุนทรียภาพ คุณค่าด้าน-วิทยาการและการศึกษา และคุณค่าทางสังคม เพื่อเสนอแนวทางรักษาเอกลักษณ์และส่งเสริมคุณค่าของอาคารเหล่านั้น ศึกษาปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์ทั้งกายภาพและ ทางด้านสังคม รวมทั้งศึกษาจากกรณีศึกษาตัวอย่างที่ได้ทำการอนุรักษ์แล้ว เสนอแนวความคิดและวิธีการ อนุรักษ์สิมพื้นบ้าน อันเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของชาวอีสานที่เหมาะสม จากการศึกษาและวิเคราะห์ได้เสนอแนวความคิดในการอนุรักษ์สิมพื้นบ้านทางด้ายกายภาพออกมาในรูป แบบของงานอนุรักษ์สถาปัตยกรรมและบริเวณซึ่งสามารถทำได้โดยการอนุรักษ์รูปแบบวัสดุ เทคนิควิธีการ ก่อสร้าง ช่างฝีมือสถานที่ ซึ่งควรต้องประกอบด้วยกระบวนการจัดการ และขั้นตอนการอนุรักษ์ที่มีองค์กรมาจากส่วนท้องถิ่น โดยมีองค์กรจากภาควิชาการและภาครัฐสนับสนุนนอกจากนี้เพื่อส่งเสริมความต่อเนื่อง และให้เป็นการอนุรักษ์ที่มีประสิทธิภาพควรจะมีนโยบายและมาตรการในการอนุรักษ์และสร้างแรงจูงใจใน การอนุรักษ์โดยทำได้ 6 ลักษณะ คือ 1. การขึ้นทะเบียน 2. ใช้มาตรการด้านการเงิน3. การยกย่องและให้รางวัล 4. การมีส่วนร่วมของประชาชน 5. การฝึกอบรมช่างฝีมือ และ 6. ส่งเสริมกิจกรรมการอนุรักษ์และ ให้การศึกษาแก่ชุมชนซึ่งการอนุรักษ์สิมพื้นบ้านจะต้องมีการดูแลและดำเนินการซ่อมแซมอย่างต่อเนื่องอย่างสม่ำเสมอ