ด้วยจังหวัดภูเก็ตเป็นจังหวัดที่มีธรรมชาติสวยงามทำให้มีการขยายตัวทางอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวอย่าง ต่อเนื่องส่งผลให้เกิดการก่อสร้างอาคารเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะอาคารพักตากอากาศสาธารณะบริเวณ ชายฝั่งทะเล จนเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้สภาพแวดล้อมเสื่อมโทรมด้วยเหตุนี้หน่วยงานราชการต่าง ๆจึงได้ออก กฎหมาย เพื่อเป็นการป้องกันและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมโดยเฉพาะกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการควบคุมอาคารซึ่งมีอยู่หลายฉบับ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพิจารณาถึงปัญหาและผลกระทบจากกฎหมายที่เกี่ยวข้องต่อการปฏิบัติวิชาชีพทางสถาปัตยกรรม สำหรับอาคารพักตากอากาศสาธารณะ ได้แก่ โรงแรม และอาคารชุดพักตากอากาศบริเวณหาดป่าตอง และหาดกะรน โดยทำการศึกษาวิเคราะห์เนื้อหาสาระของกฎหมายกฎกระทรวง ประกาศ และระเบียบต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง และทำการสัมภาษณ์สถาปนิก เจ้าหน้าที่ราชการทั้งส่วนกลางและส่วนท้องถิ่นถึงประเด็นปัญหาและผลกระทบที่เกิดขึ้น จากการศึกษาพบว่า กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับประเด็นปัญหา ได้แก่1. พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 ในเรื่องการกำหนดพื้นที่ควบคุมในการก่อสร้าง และลักษณะอาคาร 2. พระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. 2518 ในเรื่องการกำหนดบริเวณควบคุมการใช้ประโยชน์ที่ดิน3. พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535ในเรื่องการจัดทำรายงานผลกระทบสิ่งแวดล้อม ขั้นตอนการจัดทำรายงานและการกำหนดพื้นที่ควบคุมในการก่อสร้างอาคาร จากการสำรวจและสัมภาษณ์พบว่า กฎหมาย ดังกล่าวก่อให้เกิดปัญหา 2 ประการคือ 1. ความไม่ชัดเจนในเนื้อหากฎหมาย ได้แก่ ความไม่ชัดเจนในการ ทำรายงานผลกระทบสิ่งแวดล้อมเบื้องต้น (IEE) ความหมายของ "แนวชายฝั่งทะเล"การวัดความสูงอาคาร การอ้างอิงระดับความสูงและความลาดชัน และความหมายของ "อาคารอยู่อาศัยรวม" 2. ความซ้ำซ้อนใน เนื้อหาของกฎหมายได้แก่ การกำหนดพื้นที่ควบคุม และมาตรฐานอ้างอิงในการออกแบบซึ่งปัญหาดังกล่าว ส่งผลต่อการปฏิบัติวิชาชีพสถาปัตยกรรมในขั้นการวางเค้าโครงการออกแบบ การออกแบบร่างขั้นต้น การออกแบบร่างขั้นสุดท้ายการทำรายละเอียดการก่อสร้างไปจนถึงขั้นตอนการก่อสร้างอาคาร ทำให้ต้องมีการปรับ แก้ไขแบบ หรือออกแบบใหม่ทำให้สูญเสียเวลาและกำลังคน รวมทั้งทำให้ค่าใช้จ่ายเพิ่มสูงขึ้น และในการออกแบบสถาปนิกมีแนวโน้มที่จะออกแบบตามที่เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นเข้าใจหรือตีความ ซึ่งอาจเป็นการกำจัดทางเลือก ของการออกแบบสถาปัตยกรรม อย่างไรก็ตามจากการศึกษายังพบว่ามีบางโครงการเลือกใช้วิธีการที่จะเลี่ยง กฎหมาย หรือไม่ปฏิบัติตามกฎหมาย ข้อเสนอแนะในการแก้ไขปัญหาดังกล่าวควรดำเนินการทั้งในระดับราชการส่วนท้องถิ่น และส่วนกลางไปพร้อมกัน โดยจัดการประชุมหารือในประเด็นปัญหาความไม่ชัดเจนและความซ้ำซ้อนต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นร่วมกับทางหน่วยงานท้องถิ่น และภาคเอกชน ได้แก่ สมาคมวิชาชีพสถาปัตยกรรมบริษัทผู้ออกแบบและสถาปนิกในท้องถิ่น เพื่อให้ได้ข้อสรุปที่เหมาะสม และในการออกกฎหมายต่อไป ควรพิจารณาถึงการมีส่วนร่วมของผู้ เกี่ยวข้องในท้องถิ่น นอกจากนี้ควรมีการประชาสัมพันธ์ให้ข้อมูลข่าวสารแก่สถาปนิกเจ้าของโครงการ และผู้เกี่ยวข้อง ซึ่งจะสอดคล้องกับแนวทางของรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ว่าด้วยการกระจายอำนาจไปสู่ส่วนภูมิภาค และการมีส่วนร่วมของประชาชน