การอนุรักษ์สถาปัตยกรรมและชุมชน เป็นองค์ประกอบที่สำคัญของกระบวนการอนุรักษ์ที่เน้นการอนุรักษ์ทางด้านกายภาพและวัฒนธรรมการท่องเที่ยวเป็นกิจกรรมทางเศรษฐกิจกิจกรรมหนึ่งที่มีผลต่อกายภาพและ วัฒนธรรมของบริเวณนั้น ๆ และเป็นปัจจัยหนึ่งที่สามารถทำให้โครงการอนุรักษ์สำเร็จได้ ย่านบางรัก เป็นย่านประวัติศาสตร์ย่านหนึ่งในกรุงเทพมหานครและจากการสำรวจเบื้องต้นพบว่าพื้นที่มีคุณค่าเพียงพอต่อการอนุรักษ์และพัฒนา จึงทำการศึกษาย่านบางรักโดยกำหนดพื้นที่ศึกษา 0.175 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเป็นบริเวณที่มีอาคารเก่าและยังคงมีรูปแบบการอยู่อาศัยแบบชุมชนเก่าปรากฏอยู่ หลังจากการศึกษาความสำคัญทางด้านประวัติศาสตร์พบว่า ในอดีตบางรักมีลักษณะเด่นทางด้านการค้าขาย และ เป็นที่อาศัยของชุมชนต่างชาติ 3 กลุ่ม มีวัฒนธรรมเป็นของตนเองที่สืบเนื่องมาจากศาสนาและจากการศึกษาสำรวจและวิเคราะห์สภาพทั่วไปของพื้นที่ศึกษา พบว่าความสำคัญในด้านต่าง ๆ ในอดีตของพื้นที่ศึกษายังคงอยู่ ทั้งทางด้านกายภาพและวัฒนธรรม และมีศักยภาพเพียงพอต่อการพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยว ดังนั้นการกำหนดแนวทางการอนุรักษ์จึงควรจะส่งเสริมการท่องเที่ยวด้วยแต่เนื่องจากการท่องเที่ยวนั้นได้ส่งผลกระทบต่อกายภาพชุมชนและความเป็นอยู่ของคนในพื้นที่ จึงได้ทำการศึกษาความพร้อมของพื้นที่ศึกษาด้านการ ท่องเที่ยว และประเภทของทรัพยากรการท่องเที่ยวภายหลังจากการศึกษาพบว่ารูปแบบการท่องเที่ยวที่ เหมาะสมกับพื้นที่ศึกษาคือการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม จึงได้ทำการเสนอแนะแนวนโยบายการอนุรักษ์-พัฒนาอย่างยั่งยืน ทั้งทางด้านกายภาพและวัฒนธรรม โดยมีพื้นฐานความคิดมาจากแนวคิดในการอนุรักษ์สถาปัตยกรรมและชุมชน, การท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมและการพัฒนาอย่างยั่งยืน