วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เป็นการศึกษาการพัฒนาชุมชนพึ่งตนเองของชาวอโศกโดยมีวัตถุประสงค์ 3 ประการ ประการแรกคือเพื่อศึกษาหลักคำสอนทางพุทธศาสนาโดยเฉพาะแนวคิดพุทธเศรษฐศาสตร์ภายใต้การตีความโดยสมณะโพธิรักษ์ ประการที่สองคือเพื่อศึกษากระบวนการนำหลักคำสอนลงไปสู่การปฏิบัติจริงในชุมชนชาวอโศก และประการที่สามคือเพื่อศึกษากระบวนการทำงานและการจัดการทางเศรษฐกิจเพื่อการพึ่งตนเองของชุมชนชาวอโศกอันได้แก่ การผลิต การจัดสรร การบริโภค และการหมุนเวียนของทุนโดยมีชุมชนศีรษะอโศก อำเภอกันทรลักษณ์ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นกรณีศึกษา จากการศึกษาพบว่า 1. การตีความหลักคำสอนทางพุทธศาสนาของสมณะโพธิรักษ์ได้ก่อให้เกิดแนวคิดระบบบุญนิยมเพื่อใช้เป็นแนวทางในการดำเนินชีวินของชาวอโศกในด้านต่างๆ ขึ้นมาโดยมีมิติางเศรษฐกิจคือแนวคิดเศรษฐศาสตร์บุญนิยม 2. ในชุมชนศีรษะอโศก หลักคำสอนได้ถูกแปลงไปเป็นกฎระเบียบและแนวทางปฏิบัติในชีวิตประจำวันของสมาชิกชุมชน ซึ่งโดยทั่วไปแล้วสมาชิกชุมชนมีการรับรู้และปฏิบัติตามหลักคำสอนได้ 3. ระบบเศรษฐกิจของชุมชนศีรษะอโศกแบ่งออกได้ 2 ระดับระดับแรกเป็นกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่มุ่งตอบสนองความต้องการภายในของชุมชนเป็นหลัก ขณะที่ระดับที่สองเป็นการทำธุรกิจชุมชนซึ่งสามารถสร้างรายได้ให้กับชุมชนเพื่อนำมาใช้ในการดำเนินกิจกรรมของชุมชนและขยายเครือข่ายการทำงานออกไป นอกจากนี้ชุมชนก็ยังมีส่วนที่ได้รับการสนับสนุนในรูปแบบของการบริจาคและรูปแบบอื่นๆ ด้วย ในท้ายที่สุด ชุมชนศีรษะอโศกจึงสามารถพึ่งตนเองได้ในระดับหนึ่งอันเนื่องมาจากเงื่อนไข 3 ประการ ประการแรกคือการมีความสัมพันธ์ทางสังคมที่เข้มแข็ง ประการที่สองคือการมีปัจจัยในการดำรงชีวิตอย่างเพียงพอ และประการที่สามคือการมีความเป็นอิสระในการทำงานและการจัดการกิจกรรมต่าง ๆของชุมชน