| ชื่อเรื่อง | : | ผลทางคลินิกของการใช้เมโทรนิดาโซลเฉพาะที่เสริมการขูดเหงือกช่วงล่างในโรคปริทันต์อักเสบในผู้ใหญ่ |
| นักวิจัย | : | วราภรณ์ สุวรรณรงค์ |
| คำค้น | : | CLINICAL EFFECT , METRONIDAZOLE , LOCAL DELIVERY DRUG , ADULT PERIODONTITIS |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2543 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082543000690 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลทางคลินิกของการขูดเหงือกช่วงล่างร่วมกับการใช้ยาเมโทรนิดาโซลเฉพาะที่กับการขูดเหงือกช่วงล่างเพียงอย่างเดียวโดยศึกษาในผู้ป่วยโรคปริทันต์อักเสบในผู้ใหญ่จำนวน 30 คน ซึ่งไม่มีโรคทางระบบ ไม่ได้รับยาปฏิชีวนะที่ออกฤทธิ์ทั่วร่างกาย และยาต้านการอักเสบที่ไม่ใช่กลุ่มสเตียรอยด์ในช่วง 6 เดือนที่ผ่านมา และได้รับการรักษาโรคปริทันต์อักเสบในเบื้องต้นโดยการขูดหินน้ำลายและเกลารากฟัน และสอนวิธีการดูแลอนามัยช่องปากมาแล้ว โดยเลือกฟันที่มีร่องลึกปริทันต์ 5-7 มิลลิเมตร และมีอาการเลือดออกหลังการใช้เครื่องมือตรวจปริทันต์ใน 2 เสี้ยวของช่องปาก (อย่างน้อย 1 ซี่ในแต่ละเสี้ยวช่องปาก) โดยใน 2 เสี้ยวของช่องปากจะได้รับการรักษาที่แตกต่างกันด้วยการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย มีกลุ่มทดลอง คือ ตำแหน่งที่ขูดเหงือกช่วงล่างร่วมกับการใช้ยาเมโทรนิดาโซลเฉพาะที่ และกลุ่มควบคุม คือ ตำแหน่งที่ขูดเหงือกช่วงล่างเพียงอย่างเดียว ซึ่งในกลุ่มทดลองจะได้รับการใส่ยาในวันที่ขูดเหงือกช่วงล่าง และอีก 7 วันต่อมา หลังจากนั้นทำการนัดผู้ป่วยมาขัดฟันเพื่อควบคุมระดับแผ่นคราบจุลินทรีย์เหนือเหงือกทุก ๆ 2 สัปดาห์ตลอดการวิจัย วัดผลทางคลินิกโดยวัดระดับการยึดติดของอวัยวะปริทันต์ ระดับร่องลึกปริทันต์ อาการเลือดออก และดัชนีคราบจุลินทรีย์ในสัปดาห์ที่ 0, 6 และ 12 ด้วยฟลอริดาโพรบร่วมกับการใช้ชิ้นปิดบนด้วยบดเคี้ยวซึ่งวัดในตำแหน่งลึกที่สุดเพียง 1 ตำแหน่งของซี่ฟัน โดยระดับการยึดติดของอวัยวะปริทันต์และระดับร่องลึกปริทันต์ ใช้สถิติ Student's t-test ส่วนอาการเลือดออก และดัชนีคราบจุลินทรีย์ ใช้สถิติ Wilcoxon test และ Mann-Whitneyu-test ที่ระดับความเชื่อมั่น (+,a) = 0.05 ผลการวิจัยพบว่าทั้ง 2 กลุ่มการรักษา สามารถทำให้ลักษณะทางคลินิกดีขึ้นได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเปรียบเทียบกับก่อนการรักษา โดยผลการรักษาที่ 12 สัปดาห์ พบว่า ในกลุ่มที่ใช้ยาร่วมด้วยสามารถเพิ่มระดับการยึดติดของอวัยวะปริทันต์ได้ 1.14 มิลลิเมตร และลดระดับร่องลึกปริทันต์ได้ 1.9มิลลิเมตร ส่วนกลุ่มที่ไม่ได้ใช้ยาร่วมด้วยสามารถเพิ่มระดับการยึดติดอวัยวะปริทันต์ได้ 0.77 มิลลิเมตร และลดระดับร่องลึกปริทันต์ได้ 1.26 มิลลิเมตรแต่เมื่อเปรียบเทียบระหว่าง 2 กลุ่มการรักษา ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญของระดับการยึดติดของอวัยวะปริทันต์ อาการเลือดออก และค่าดัชนีคราบจุลินทรีย์ ยกเว้นระดับร่องลึกปริทันต์ ซึ่งพบว่ากลุ่มที่ขูดเหงือกช่วงล่างร่วมกับการใช้ยาเมโทรนิดาโซลเฉพาะที่สามารถลดระดับร่องลึกปริทันต์ได้มากกว่ากลุ่มที่ขูดเหงือกช่วงล่างเพียงอย่างเดียวอย่างมีนัยสำคัญ ทั้งในสัปดาห์ที่ 6 และสัปดาห์ที่ 12 จากผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า การขูดเหงือกช่วงล่างร่วมกับการใช้ยา 25% เมโทรนิดาโซลเฉพาะที่ในการรักษาโรคปริทันต์อักเสบในผู้ใหญ่สามารถทำให้ลักษณะทางคลินิกบางอย่างดีขึ้น โดยสามารถลดระดับร่องลึกปริทันต์และทำให้มีการร่นของเหงือกได้มากกว่ากลุ่มที่ขูดเหงือกช่วงล่างเพียงอย่างเดียวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในช่วงระยะเวลาหนึ่งหลังการรักษา |
| บรรณานุกรม | : |
วราภรณ์ สุวรรณรงค์ . (2543). ผลทางคลินิกของการใช้เมโทรนิดาโซลเฉพาะที่เสริมการขูดเหงือกช่วงล่างในโรคปริทันต์อักเสบในผู้ใหญ่.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. วราภรณ์ สุวรรณรงค์ . 2543. "ผลทางคลินิกของการใช้เมโทรนิดาโซลเฉพาะที่เสริมการขูดเหงือกช่วงล่างในโรคปริทันต์อักเสบในผู้ใหญ่".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. วราภรณ์ สุวรรณรงค์ . "ผลทางคลินิกของการใช้เมโทรนิดาโซลเฉพาะที่เสริมการขูดเหงือกช่วงล่างในโรคปริทันต์อักเสบในผู้ใหญ่."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2543. Print. วราภรณ์ สุวรรณรงค์ . ผลทางคลินิกของการใช้เมโทรนิดาโซลเฉพาะที่เสริมการขูดเหงือกช่วงล่างในโรคปริทันต์อักเสบในผู้ใหญ่. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2543.
|
