เพื่อทดสอบผลของการให้วิตามินซีเสริมต่อระดับไนตริกออกไซด์ซินเทสในเอนโดทีเลียมในภาวะเบาหวาน โมเดลของสัตว์ทดลองที่ใช้ทำการศึกษาคือหนูที่ถูกทำให้เป็นเบาหวานโดยวิธีฉีดสารสเตรปโตโซโตซินเข้าทางหลอดเลือดดำเพียงครั้งเดียวในขนาดความเข้มข้น50 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักตัว หนูสเปรย์-ดอลเลย์ เพศผู้ น้ำหนัก 200-250 กรัมได้ถูกแบ่งสุ่มเป็น 3 กลุ่ม คือ กลุ่มควบคุม (CON) กลุ่มเบาหวาน (DM) และกลุ่มเบาหวานที่ได้รับวิตามินซี (DM+Vit.C) การให้วิตามินซีเสริม ทำโดยให้สัตว์ทดลองดื่มน้ำ ซึ่งผสมวิตามินซีในขนาดความเข้มข้น 1 กรัมต่อน้ำ 1 ลิตร อย่างอิสระ ทำการทดลองหลังจากสัตว์ทดลองได้รับการฉีดสารละลายซิเตรทบัฟเฟอร์หรือสเตรปโตโซโตซินไปแล้ว 12 และ 24 สัปดาห์ วันที่ทำการทดลองค่าน้ำหนักตัว ระดับวิตามินซีในพลาสมา และระดับน้ำตาลในเลือดของสัตว์ทดลองทุกตัว จะถูกรวบรวมและประเมินผล จากนั้นทำการตัด เก็บ หัวใจ หลอดเลือด เอออตาร์ และปอด ทันทีเพื่อนำมาใช้ในการวิเคราะห์โดยวิธีเวสเทินบลอท จากผลการทดลองพบว่าในหนูกลุ่มเบาหวานทั้ง 12 และ 24 สัปดาห์ ระดับน้ำตาลในเลือดสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติแต่น้ำหนักตัวและระดับวิตามินซีในพลาสมามีค่าลดลงเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมที่ระยะเวลาเดียวกัน อย่างไรก็ตามในหนูเบาหวานที่ได้รับวิตามินซีระดับวิตามินซีในเลือดสูงกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับหนูเบาหวานอย่างไรก็ตามระดับวิตามินซีในพลาสมาในหนูเบาหวานที่ได้รับวิตามินซีมีค่าสูงกว่าหนูเบาหวานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.01) การหาแถบแบนด์โปรตีนไนตริกออกไซด์ซินเทสจากเอนโดทีเลียมที่ได้จากวิธีเวสเทินบลอทโดยใช้โมโนโคนอล แอนติบอดี้ที่จำเพาะต่อ ไนตริกออกไซด์ซินเทสจากเอนโดทีเลียม จะถูกนำมาวิเคราะห์หาปริมาณ โดยใช้ซอฟแวร์โกบอลแลป อิมเมจ ปริมาณไนตริกออกไซด์ซินเทสจากเอนโดทีเลียมได้มาจากการแปลงค่าจำนวนของจุดสีในแต่ละแถบแบนด์ของไนตริกออกไซด์ซินเทสจากเอนโดทีเลียม จากการวิเคราะห์ภาพ โดยเปรียบเทียบกับสมการมาตรฐาน Y = 5.9 x 10('3)X จากนั้นนำค่าความเข้มข้นของไนตริกออกไซด์ซินเทสจากเอนโดทีเลียมที่แปลงค่าแล้วมาคิดเป็นร้อยละ โดยเทียบกับ 5 ไมโครกรัมของจำนวนโปรตีนทั้งหมด จากการทดลองพบว่าในหนูเบาหวานทั้ง 12 และ 24 สัปดาห์ มีการลดลงของปริมาณโปรตีนไนตริกออกไซด์ซินเทสจากเอนโดทีเลียม เฉพาะที่สกัดจากหัวใจ แต่ไม่พบในปอด เป็นที่น่าสนใจว่าการเสริมวิตามินซีในหนูเบาหวาน ทั้ง 12 และ 24 สัปดาห์มีผลทำให้ค่าโปรตีนไนตริกออกไซด์ซินเทสในเอนโดทีเลียม สูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเปรียบเทียบกับในหนูเบาหวานที่ไม่ได้รับวิตามินซี (p<0.001) โดยสรุปการศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นถึงการนำวิธีการวิเคราะห์ผลภาพสามารถมาประยุกต์ใช้ในการแปลงผลที่ได้จากวิธีการเชิงคุณภาพ เช่น จากการทำเวสเทินบลอทมาเป็นวิธีการเชิงปริมาณ ความไวของเครื่องมือที่วัดจากโปรตีนมาตรฐานพบว่าไวพอในการบอกความแตกต่างของค่าการเปลี่ยนแปลงของโปรตีนในระดับไมโครกรัม และค่าความถูกต้องของเครื่องมือ อยู่ในช่วง (+,ฑ)15.76% จากผลการทดลองชี้ให้เห็นว่า การสูญเสียหน้าที่ของเอนโดทีเลียมที่เกิดจากระดับน้ำตาลในเลือดสูงในภาวะเบาหวานมีผลทำให้ปริมาณโปรตีนไนตริกออกไซด์ซินเทสจากเอนโดทีเลียมในเนื้อเยื่อหัวใจ แต่ไม่มีผลต่อเนื้อเยื่อปอดของหนูเบาหวาน ดังนั้นเราจึงตั้งสมมุติฐานว่าการกระตุ้น การสร้างโปรตีนไนตริกออกไซด์ซินเทสจากเอนโดทีเลียม อาจจะเกิดจากค่าความแตกต่างของความแรงการไหลของเลือดที่สูงในหัวใจ และต่ำในปอด อย่างไรก็ตามการให้วิตามินซีเสริมสามารถป้องกันการสูญเสียหน้าที่ของเอนโดทีเลียมที่เกิดจากภาวะเบาหวาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสามารถป้องกันการทำลายโปรตีนไนตริกออกไซด์ซินเทสจากเอนโดทีเลียมในระบบไหลเวียนเลือดของร่างกายที่มีความแรงของการไหลสูง ดังนั้นอาจกล่าวได้ว่าวิตามินซีอาจเป็นสารที่นำมาใช้ป้องกันการเกิดโรคแทรกซ้อนของหัวใจและหลอดเลือดในภาวะเบาหวานได้อย่างดีเยี่ยม