เมื่อเตรียมโพรพิลไธโอยูเรซิลไลโปโซมเพื่อใช้เป็นยาทาผิวหนังสำหรับรักษาโรคสะเก็ดเงินโดยวิธีการ ระเหยกลับเฟสพบว่า โพรพิลไธโอยูเรซิลมีการกระจายตัวระหว่างเฟสไขมันและเฟสน้ำของไลโปโซมโดยในระบบที่ไม่อิ่มตัวด้วยยาความเข้มข้นของไขมันที่ใช้เป็นส่วนประกอบมีผลต่อการเก็บก้กยาในไลโปโซม แต่ในระบบที่ละลายยาให้อิ่มตัวในทั้ง 2เฟส ความเข้มข้นของไขมันไม่มีผลต่อการเก็บกักยาในไลโปโซมและความสามารถในการเก็บกักยาสูงที่สุด ประจุของไลโปโซม, พีเอช,และการมีคอเลสเตอรอลในไลโปโซมมีผลต่อการ เก็บกักยาในไลโปโซมไลโปโซมที่มีการเก็บกักยาได้สูงที่สุด เมื่อแบ่งตามประจุของไลโปโซมคือไลโปโซม ประจุลบที่พีเอช 7.4, ไลโปโซมที่ไม่มีประจุที่พีเอช 7.4,และไลโปโซมประจุบวกที่พีเอช 9.0 การมีคอเลสเตอรอล ในไลโปโซมทำให้การเก็บกักยาในไลโปโซมลดลงอย่างมีนัยสำคัญ การศึกษาการปลดปล่อยยาออกจากตำรับ และการระเหยของน้ำออกจากตำรับพบว่าโพรพิลไธโอยูเรซิลไลโปโซมสามารถปลดปล่อยยาออกมาอย่างช้า ๆและลดอัตราการระเหยของน้ำออกจากตำรับ การศึกษาฤทธิ์ทางชีวภาพในเซลล์เพาะเลี้ยงพบว่าทั้งโพรพิลไธโอยูเรซิลในรูปอิสระและในรูปไลโปโซมมีฤทธิ์ในการยับยั้งการแบ่งเซลล์ไฟโบรบลาสต์ชนิด BALB/c 3T3อย่างไรก็ตามโพรพิลไธยูเรซิลไลโปโซมแสดงลักษณะการออกฤทธิ์นานโพรพิลไธโอยูเรซิล ไลโปโซมมีความคงตัวทางกายภาพเป็นเวลาอย่างน้อย8 สัปดาห์เมื่อเก็บในตู้เย็น